تاریخ نظریه: 1403/07/04
شماره نظریه: 7/1403/425
شماره پرونده: 1403-127-425ح
استعلام:
آیا شخص می‌تواند پیش از طرح دعوا توسط خودش یا شخص دیگر علیه او، حق تجدیدنظرخواهی و فرجام‌خواهی را نسبت به دعوای آینده راساً یا در قالب توافق از خود سلب و ساقط کند؟ مانند آنکه، زوج در زمان اعطای وکالت در امر طلاق، حق اعتراض خود نسبت به دعوای طلاق بعدی توسط زوجه را از خود سلب و ساقط کند؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
اولاً، توافق طرفین در سقوط حق تجدید نظرخواهی و یا فرجام‌خواهی؛ اعم از آنکه در جریان دادرسی صورت گرفته باشد (ماده 333 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379) و یا پیش از طرح دعوا باشد، نوعی مصالحه در خصوص حقوق دادرسی است و با منع قانونی مواجه نیست.
ثانیاً، چنانچه زوج به زوجه وکالت رسمی در امر طلاق با حق توکیل به غیر و به صورت مطلق اعطاء کرده باشد، از آنجایی که اذن در شیء اذن در لوازم آن نیز می‌باشد، نیازی به تصریح اسقاط حق تجدید نظرخواهی در وکالت‌نامه رسمی مزبور نیست و حکم مقرر در ماده 35 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379، ناظر بر وکلای دادگستری است؛ بنابراین، در فرض سوال که زوجه برای درخواست گواهی عدم امکان سازش باید وکالت (مع‌الواسطه) به وکیل دادگستری اعطا کند، می‌تواند به وکیل مزبور وکالت در اسقاط حق تجدید نظرخواهی را نیز اعطا کند و مستفاد از بند یک ماده 35 قانون یادشده این است که اسقاط حق تجدید نظرخواهی از سوی وکیل که دارای وکالت در تجدید نظر می‌باشد، منوط به تصریح در وکالت‌نامه است.