نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۱/۴۳۹ مورخ ۱۴۰۱/۰۷/۰۲

تاریخ نظریه: ۱۴۰۱/۰۷/۰۲
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۱/۴۳۹
شماره پرونده: ۱۴۰۱-۹۷-۴۳۹ ح
استعلام:
با عنایت به ماده ۲ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ که مقرر میدارد «هیچ دادگاهی نمی تواند به دعوایی رسیدگی کند مگر اینکه شخص یا اشخاص ذینفع یا وکیل یا قائم مقام قانونی آنان رسیدگی به دعوا را برابر قانون درخواست نموده باشند»، پس از خاتمه رسیدگی و صدور حکم، برای اجرای حکم که صرفا امری اداری و غیر قضایی است، آیا محکوم له میتواند هر شخصی (حتی غیر از وکیل دادگستری) را که صلاح بداند برای اجرای حکم معرفی کند؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با توجه به مقررات مربوط به دخالت وکلای دادگستری در مورد رسیدگی به دعاوی مطروحه و یا دفاع از آن ها و نیز وظایف وکیل دادگستری در اجرای احکام، به نظر می رسد درخواست صدور اجراییه و اخذ دستور جلب منحصراً باید توسط اصیل یا وکیل دادگستری صورت گیرد؛ اما در ادامه عملیات اجرایی، اصیل میتواند برای مزایده و یا هر نوع عملی که فقط جنبه اجرایی دارد، نماینده معرفی کند.