نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۰/۵۳ مورخ ۱۴۰۰/۰۳/۳۰

تاریخ نظریه: ۱۴۰۰/۰۳/۳۰
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۰/۵۳
شماره پرونده: ۱۴۰۰-۱۶۸-۵۳ ک
استعلام:
با توجه به ماده ۴۸۳ قانون آیین دادرسی کیفری که بیان داشته است «هر گاه شاکی یا مدعی خصوصی در جرایم غیر قابل گنباشد و اجرای احکام هم از دستیابی به او مایوس شود و یا دستیابی به او غیر ممکن شود، آیا به منزله اعراض شاکی از شکایت خود است و عدم حضور او را می توان صرف نظر تلقی کرد یا این که شاکی حتما بایستی صرف نظر خود را به اجرای احکام اعلام کند؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با توجه به عبارت «از شکایت خود صرف نظر کند» در ماده ۴۸۳ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و مستنبط از مواد ۴۹۰ و ۴۹۴ همین قانون مبنی بر ضرورت اجرای رای قطعی «مگر در مواردی که قانون مقرر نماید»، اعلام گذشت موضوع ماده ۴۸۳ قانون یاد شده که در کاستن از آلام روحی و روانی شاکی نقش موثری دارد، موضوعیت داشته و صرف عدم پی گیری پرونده از سوی شاکی گذشت تلقی نمی شود و جهتی برای درخواست محکوم دایر بر تخفیف مجازات به استناد ماده ۴۸۳ نیست