نظریه مشورتی شماره ۷/۱۴۰۰/۱۴۸۶ مورخ ۱۴۰۰/۱۱/۱۶

تاریخ نظریه: ۱۴۰۰/۱۱/۱۶
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۰/۱۴۸۶
شماره پرونده: ۱۴۰۰-۱۶۸-۱۴۸۶ ک
استعلام:
در قتل شبه عمدی ناشی از بی احتیاطی در رانندگی برای تعیین جزای نقدی باید به بند یک ماده ۳ قانون وصول برخی از درآمد های دولت و مصرف آن در موارد معین جزای نقدی از ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار تا ۳۰ میلیون ریال استناد کردن یا به بند ماده ۸۶ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ مجازات جایگزین حبس اگر باز هم به طور غیابی محاکمه و رای بر برائت وی صادر شود لازم است در ذیل دادنامه عبارت قابل واخواهی بودن قید شود یا خیر
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
۱- طبق تبصره ماده ۷۱۸ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات و مجازات های بازدارنده)، جرایم موضوع مواد ۷۱۴ و ۷۱۸ این قانون از شمول بند یک ماده ۳ قانون وصول برخی از درآمد های دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب ۱۳۷۳ با اصلاحات بعدی مستثنی شده اند. با توجه به میزان حبس مقرر در ماده ۷۱۴ قانون صدرالذکر (شش ماه تا سه سال) جرایم موضوع این ماده (قتل غیرعمدی در اثر تصادفات رانندگی) مشمول بند ۲ ماده ۳ قانون وصول برخی از درآمد های دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب ۱۳۷۳ با اصلاحات بعدی نیز نیست؛ لذا دادگاه با توجه به ماده ۶۸ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ و لحاظ رای وحدت رویه ۷۴۶ مورخ ۱۳۹۴/۱۰/۲۹ هیأت عمومی دیوان عالی کشور، میتواند جزای نقدی جایگزین حبس را طبق ماده ۸۶ قانون اخیرالذکر تعیین کند.
۲- مستنبط از قسمت اخیر ماده ۴۰۶ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ «حق واخواهی»، اعتراض محکوم علیه غایب نسبت به حکم محکومیت است؛ بنابراین در فرض سوال که ناظر به صدور رای برائت بدون حضور متهم در اجرای تبصره ۳ ماده ۴۰۶ این قانون است، قید عبارت «غیابی بودن» و «قابلیت واخواهی ظرف مواعد قانونی در رای» (موضوع تکلیف ماده ۳۷۵ این قانون) اساساً سالبه به انتفاء موضوع است.