ماده ۱۸ قانون شرکت های تعاونی
(اصلاحی ۱۳۵۲/۰۴/۰۹)- انواع شرکت های تعاونی در سه رشته تعاونی به شرح زیر طبقه بندی میشود: ۱ – رشته کشاورزی: شامل تعاونیهای کشاورزی و روستائی. ۲ – رشته مصرف: شامل تعاونیهای مصرف کنندگان مسکن اعتبار و آموزشگاهها. ۳ – رشته کار و پیشه: شامل تعاونیهای کار، تعاونیهای حرف و صنایع دستی، تعاونیهای صنایع کوچک، تعاونیهای تهیه و توزیع، تعاونیهای مشاغل آزاد و تعاونیهای صیادان. تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)- هر یک از شرکت های تعاونی در رشته های «مصرف» یا «کار و پیشه» که با عضویت کارگران و سایر کارکنان صنایع و خدمات و حرف تشکیل شود و حداقل سه چهارم اعضای شرکت نزد سازمان بیمه های اجتماعی بیمه باشند شرکت تعاونی کارگری خوانده میشود. تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)- جمع بین هدفها و عملیات انواع شرکت های تعاونی از یک رشته یا از رشته های سه گانه فوق در صورتی ممکن خواهد بود که به سبب اوضاع و احوال و شرایط خاص و مقتضیات محلی مجوز آن قبلا از وزارت تعاون و امور روستاها تحصیل شده باشد و این شرکت ها می توانند عضویت اتحادیه های تعاونی رشته های مربوط را نیز داشته باشند.
ماده ۱۷ قانون شرکت های تعاونی
شرکت تعاونی دارای ارکان زیر است: ۱ – مجمع عمومی ۲ – هیئت مدیره. ۳ – بازرس یا بازرسان.
ماده ۱۶ قانون شرکت های تعاونی
با انحلال شرکت تعاونی مانده حساب ذخیره قانونی غیر قابل تقسیم شرکت پس از تصفیه به پیشنهاد وزارت تعاون و امور روستاها و به موجب آیین نامه ای که به وسیله آن وزارت تهیه و به تصویب شورایعالی هم آهنگی تعاونیهای کشور می رسد یا بوجوه ذخیره قانونی غیر قابل تقسیم شرکت یا اتحادیه تعاونی که با همان مقاصد در حوزه مربوط فعالیت میکنند انتقال داده میشود و یا بمصرف امور اجتماعی و عام المنفعه همان حوزه خواهد رسید مگر در مورد شرکت های تعاونی کارگری موضوع تبصره ماده ۱۸ که مصارف مربوط بنا به پیشنهاد وزارت کار و امور اجتماعی و تصویب شورای عالی هم آهنگی تعاونیهای کشور معین خواهد شد.
ماده ۴ قانون شرکت های تعاونی
شرط عضویت در شرکت تعاونی خرید و پرداخت تمام بهای لااقل یک سهم میباشد.
ماده ۳ قانون شرکت های تعاونی
(اصلاحی ۱۳۵۲/۰۴/۰۹)- عضویت شرکت تعاونی برای تمام اشخاصی که محل فعالیت یا سکونت آنها در حوزه عمل شرکت باشد و به تمام یا قسمتی از خدمات شرکت احتیاج داشته باشند آزاد است.
ماده ۲ قانون شرکت های تعاونی
(اصلاحی ۱۳۵۲/۰۴/۰۹)- شرکت تعاونی شرکتی است از اشخاص حقیقی یا حقوقی که به منظور رفع نیازمندیهای مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی اعضاء از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آنان موافق اصولی که در این قانون مصرح است تشکیل میشود. تبصره – تعداد اعضای شرکت تعاونی نباید از ۷ عضو کمتر باشد.
