ماده ۲۳۸ قانون تجارت
اگر بر علیه کسی که براتی قبول کرده ولی وجه آن را نپرداخته اعتراض عدم تادیه شود دارنده براتی نیز که همان شخص قبول کرده ولی هنوز موعد پرداخت آن نرسیده است میتواند از قبولکننده تقاضا نماید که برای پرداخت وجه آن ضامن دهد یا پرداخت آن را به نحو دیگری تضمین کند.
ماده ۲۳۷ قانون تجارت
پس از اعتراض نکول ظهرنویسها و برات دهنده به تقاضای دارنده برات باید ضامنی برای تادیه وجه آن در سر وعده بدهند یا وجه برات را به انضمام مخارج اعتراضنامه و مخارج برات رجوعی (اگر باشد) فوراً تادیه نمایند.
ماده ۲۳۶ قانون تجارت
نکول برات باید به موجب تصدیقنامه که رسماً تنظیم میشود محقق گردد. تصدیقنامه مزبور موسم است به اعتراض (پروتست)نکول.
ماده ۲۳۵ قانون تجارت
برات باید به محض ارائه یا منتهی در ظرف ۲۴ ساعت از تاریخ ارائه قبول یا نکول شود.
ماده ۲۳۴ قانون تجارت
در قبولی براتی که وجه آن در خارج از محل اقامت قبولکننده باید تادیه شود تصریح به مکان تادیه ضروری است.
ماده ۲۳۳ قانون تجارت
اگر قبولی مشروط به شرط نوشته شد برات نکول شده محسوب میشود ولی معهذا قبولکننده به شرط در حدود شرطی که نوشته مسئول پرداخت وجه برات است.
ماده ۲۳۲ قانون تجارت
ممکن است قبولی منحصر به یک قسمت از وجه برات باشد در این صورت دارنده برات باید برای بقیه اعتراض نماید.
ماده ۲۳۱ قانون تجارت
قبولکننده حق نکول ندارد.
ماده ۲۳۰ قانون تجارت
قبولکننده برات ملزم است وجه آن را سر وعده تادیه نماید.
ماده ۲۲۹ قانون تجارت
هر عبارتی که محالعلیه در برات نوشته امضاء یا مهر کند قبولی محسوب است مگر اینکه صریحاً عبارت مشعر بر عدم قبول باشد. اگر عبارت فقط مشعر بر عدم قبول یک جزء از برات باشد بقیه وجه برات قبول شده محسوب است. در صورتی که محالعلیه بدون تحریر هیچ عبارتی برات را امضاء یا مهر نماید برات قبول شده محسوب میشود.
