ماده ۳۳۶ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲
در دادگاه بخش، رئیس یا دادرس علی البدل در جرائم موضوع صلاحیت این دادگاه راساً رسیدگی و رای صادر می کند. در این دادگاه وظیفه دادستان از حیث تجدید نظر خواهی از آراء بر عهده رئیس دادگاه است و در مورد آرائی که توسط وی صادر میشود بر عهده دادرس علی البدل است.
ماده ۳۳۵ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲
دادگاه های کیفری در موارد زیر شروع به رسیدگی می کنند: الف – کیفرخواست دادستان ب – قرار جلب به دادرسی توسط دادگاه پ – ادعای شفاهی دادستان در دادگاه
ماده ۳۳۴ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲
هرگاه شخصی که باید سوگند یاد کند، به دلیل عذر موجه، نتواند در دادگاه حاضر شود، قاضی میتواند وقت دیگری برای سوگند معین کند یا خود نزد وی حاضر شود و در آن محل، سوگند را استماع کند و یا استماع آن را به قاضی دیگری نیابت دهد.
ماده ۳۳۳ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲
سوگند به درخواست اصحاب دعوی، مطابق قرار دادگاه و نزد قاضی به عمل می آید. در قرار دادگاه، موضوع سوگند و شخصی که باید سوگند یاد کند، تعیین میشود. صورتمجلس ادای سوگند به امضای قاضی و طرفین دعوی می رسد.
ماده ۳۳۲ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲
در مواردی که مطابق قانون فصل خصومت یا اثبات دعوی با سوگند محقق میشود، هر یک از اصحاب دعوی میتواند از حق سوگند خود استفاده کند. در حق الناس، سوگند متهم منوط به مطالبه صاحب حق است و دادگاه بدون مطالبه صاحب حق نمی تواند متهم را سوگند دهد.
ماده ۳۳۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲
تقاضای سوگند قابل توکیل است و وکیل در دعوی میتواند در صورتی که در وکالتنامه تصریح شده باشد، طرف را سوگند دهد، اما سوگند یاد کردن قابل توکیل نیست و وکیل نمی تواند به جای موکل سوگند یاد کند.
ماده ۳۳۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲
وقت جلسه ای که برای استماع شهادت تعیین میشود، باید از قبل به اطلاع دادستان و طرفین یا وکلای آنان برسد. حضور این اشخاص در هنگام استماع شهادت ضروری نیست، ولی می توانند صورتمجلس ادای شهادت را ملاحظه کنند.
ماده ۳۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲
شهود نباید پس از ادای شهادت بدون اذن دادگاه متفرق شوند.
ماده ۳۲۸ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲
قطع کلام شهود در هنگام ادای شهادت ممنوع است. هر یک از اصحاب دعوی و دادستان می توانند سوالات خود را با اذن دادگاه مطرح کنند.
ماده ۳۲۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲
دادگاه میتواند از شهود به طور انفرادی تحقیق نماید و برای عدم ارتباط شهود با یکدیگر و یا با متهم اقدام لازم را انجام دهد و بعد از تحقیقات انفرادی برحسب درخواست متهم یا مدعی خصوصی یا با نظر خود مجدداً به صورت انفرادی یا جمعی از شهود تحقیق نماید.
