ماده ۴۱۶ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲
اگر دندان مرتکب، پس از اجرأی قصاص بروید، مجنیٌ علیه حق قصاص دوباره آن را ندارد.
ماده ۴۱۵ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲
اگر دندان مجنیٌ علیه پس از اجرأی قصاص یا گرفتن دیه بروید، چیزی بر عهده مجنیٌ علیه نیست و اگر گرفتن دیه به جهت عدم امکان قصاص بوده باشد دیه نیز بازگردانده نمی شود.
ماده ۴۱۴ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲
اگر دندان مرتکب، شیری و دندان مجنیٌ علیه غیرشیری باشد، مجنیٌ علیه بین قصاص دندان شیری و تاخیر قصاص تا رویش دندان غیرشیری در مرتکب، مختار است.
ماده ۴۱۳ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲
اگر دندان کسی توسط دیگری کنده شود، چنانچه تا زمان قصاص، دندان سالمی به جای آن بروید، مرتکب قصاص نمی شود و به تعزیر مقرر در کتاب پنجم«تعزیرات» و ارش جراحت و مدتی که مجنیٌ علیه بدون دندان بوده است محکوم می شود. اگر دندان جدید معیوب باشد، مرتکب افزون برمحکومیت های مذکور، به پرداخت ارش عیب نیز محکوم می شود. اگر مجنیٌ علیه کودک باشد، صدور حکم به مدت متعارف برأی روییدن دندان به تاخیر میافتد و در صورت رویش دندان یکصدم دیه پرداخت می شود. اگر مجنیٌ علیه درأین مدت فوت کند، مرتکب افزون بر تعزیر مذکور، به پرداخت دیه محکوم می شود.
ماده ۴۱۲ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲
اگر کسی دندان دیگری را بشکند یا بکند به قصاص محکوم می شود و در قصاص آن، رعایت تساوی در محل دندان، لازم است.
ماده ۴۱۱ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲
زبان گویا در برابر زبان کودکی که هنوز به حد سخن گفتن نرسیده است، قصاص می شود مگر آنکه لال بودن کودک ثابت شود.
ماده ۴۱۰ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲
اگر شخص گویا، زبان کسی را که لال است قطع کند، قصاص ساقط است و دیه گرفته می شود لکن زبان کسی که لال است، در برابر زبان لال دیگری و زبان گویا قصاص می شود و زبان دارأی حس چشایی در برابر زبان بدون حس چشایی قصاص می شود.
ماده ۴۰۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲
قطع زبان یا لب، موجب قصاص است و باید مقدار و محل آنها رعایت شود.
ماده ۴۰۸ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲
قطع بینی یا گوش، موجب قصاص است گرچه حسب مورد حس بویایی و شنوایی نداشته باشند.
ماده ۴۰۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲
قطع لاله گوش که موجب زوال شنوایی یا قطع بینی که موجب زوال بویایی شود، دو جنایت محسوب می شود.
