ماده ۲۱ قانون شرکت های تعاونی
(اصلاحی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)- اساسنامه و نام اعضای موسس و هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان و مدیرعامل همچنین هرگونه تغییرات بعدی در شرکت ها و اتحادیه های تعاونی با رعایت تشریفات مقرر در این قانون و تأیید وزارت تعاون و امور روستاها از نظر تطبیق با مقررات قانون در اداره ثبت مرکز اصلی شرکت یا اتحادیه به ثبت می رسد. در مورد شرکت های تعاونی کارگری ثبت شرکت با تأیید وزارت کار و امور اجتماعی انجام خواهد شد و آن وزارت باید مراتب را کتباً باطلاع وزارت تعاون و امور روستاها برساند.
ماده ۲۰ قانون شرکت های تعاونی
(اصلاحی ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)- آن عده از داوطلبان تشکیل شرکت که با مصوبات مجمع عمومی موسس موافق نباشند اعم از اینکه در مجمع عمومی موسس حضور یافته یا نیافته باشند در صورتی که یکهفته پس از تشکیل مجمع مخالفت خود را کتباً اعلام نمایند، حق استرداد تقاضای عضویت خود و مبالغی را که برای خرید سهم یا سهام پرداخته اند دارند – در این صورت سرمایه شرکت تعاونی به مبلغی پس از کسر وجوه سهام اینگونه اشخاص به ثبت خواهد رسید. تبصره ۱ (الحاقی ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)- وجوه پرداختی بابت سهام داوطلبان مذکور در این ماده بلافاصله بعد از معرفی امضاهای مجاز شرکت باید مسترد گردد. تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)- در صورتی که تقاضای ثبت شرکتی طبق ماده ۲۴ این قانون بطور قطعی رد شود وزارت تعاون و امور روستاها (یا وزارت کار و اموراجتماعی در مورد شرکت های تعاونی کارگری) بلافاصله دستور استرداد وجوه پرداختی داوطلبان عضویت را خواهد داد. تبصره ۳ (الحاقی ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)- در صورتی که ظرف ششماه از تاریخ پرداخت بهای سهام به وسیله داوطلبان عضویت نسبت به ثبت شرکت اقدام نشود هر صاحب سهمی میتواند برای استرداد وجوه پرداختی خود به وزارت تعاون و امور روستاها و در مورد شرکت های تعاونی کارگری به وزارت کار و امور اجتماعی مراجعه نماید، در این صورت وزارت مربوط بلافاصله دستور استرداد وجوه مذکور را خواهد داد.
ماده ۱۹ قانون شرکت های تعاونی
(اصلاحی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)- شرکت تعاونی طبق تصمیم مجمع عمومی موسس تشکیل میگردد. در مجمع مذکور اساسنامه شرکت مطرح و با رای اکثریت اعضاء حاضر در جلسه بتصویب می رسد و همچنین اولین هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان شرکت باکثریت نسبی اعضاء حاضر انتخاب و مأموریت ثبت شرکت به هیئت مدیره ای که قبولی خود را کتباً اعلام کرده باشند داده میشود. تبصره – در جلسات مجمع موسس تعداد اعضاء موافق با اساسنامه نباید کمتر از ۷ نفر باشد.
ماده ۱۸ قانون شرکت های تعاونی
(اصلاحی ۱۳۵۲/۰۴/۰۹)- انواع شرکت های تعاونی در سه رشته تعاونی به شرح زیر طبقه بندی میشود: ۱ – رشته کشاورزی: شامل تعاونیهای کشاورزی و روستائی. ۲ – رشته مصرف: شامل تعاونیهای مصرف کنندگان مسکن اعتبار و آموزشگاهها. ۳ – رشته کار و پیشه: شامل تعاونیهای کار، تعاونیهای حرف و صنایع دستی، تعاونیهای صنایع کوچک، تعاونیهای تهیه و توزیع، تعاونیهای مشاغل آزاد و تعاونیهای صیادان. تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)- هر یک از شرکت های تعاونی در رشته های «مصرف» یا «کار و پیشه» که با عضویت کارگران و سایر کارکنان صنایع و خدمات و حرف تشکیل شود و حداقل سه چهارم اعضای شرکت نزد سازمان بیمه های اجتماعی بیمه باشند شرکت تعاونی کارگری خوانده میشود. تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)- جمع بین هدفها و عملیات انواع شرکت های تعاونی از یک رشته یا از رشته های سه گانه فوق در صورتی ممکن خواهد بود که به سبب اوضاع و احوال و شرایط خاص و مقتضیات محلی مجوز آن قبلا از وزارت تعاون و امور روستاها تحصیل شده باشد و این شرکت ها می توانند عضویت اتحادیه های تعاونی رشته های مربوط را نیز داشته باشند.
ماده ۱۷ قانون شرکت های تعاونی
شرکت تعاونی دارای ارکان زیر است: ۱ – مجمع عمومی ۲ – هیئت مدیره. ۳ – بازرس یا بازرسان.
ماده ۱۶ قانون شرکت های تعاونی
با انحلال شرکت تعاونی مانده حساب ذخیره قانونی غیر قابل تقسیم شرکت پس از تصفیه به پیشنهاد وزارت تعاون و امور روستاها و به موجب آیین نامه ای که به وسیله آن وزارت تهیه و به تصویب شورایعالی هم آهنگی تعاونیهای کشور می رسد یا بوجوه ذخیره قانونی غیر قابل تقسیم شرکت یا اتحادیه تعاونی که با همان مقاصد در حوزه مربوط فعالیت میکنند انتقال داده میشود و یا بمصرف امور اجتماعی و عام المنفعه همان حوزه خواهد رسید مگر در مورد شرکت های تعاونی کارگری موضوع تبصره ماده ۱۸ که مصارف مربوط بنا به پیشنهاد وزارت کار و امور اجتماعی و تصویب شورای عالی هم آهنگی تعاونیهای کشور معین خواهد شد.
ماده ۴ قانون شرکت های تعاونی
شرط عضویت در شرکت تعاونی خرید و پرداخت تمام بهای لااقل یک سهم میباشد.
ماده ۳ قانون شرکت های تعاونی
(اصلاحی ۱۳۵۲/۰۴/۰۹)- عضویت شرکت تعاونی برای تمام اشخاصی که محل فعالیت یا سکونت آنها در حوزه عمل شرکت باشد و به تمام یا قسمتی از خدمات شرکت احتیاج داشته باشند آزاد است.
ماده ۲ قانون شرکت های تعاونی
(اصلاحی ۱۳۵۲/۰۴/۰۹)- شرکت تعاونی شرکتی است از اشخاص حقیقی یا حقوقی که به منظور رفع نیازمندیهای مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی اعضاء از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آنان موافق اصولی که در این قانون مصرح است تشکیل میشود. تبصره – تعداد اعضای شرکت تعاونی نباید از ۷ عضو کمتر باشد.
