ماده ۳۱ قانون شرکت های تعاونی
مجمع عمومی شرکت تعاونی به سه صورت زیر تشکیل میشود: ۱ – مجمع عمومی موسس موضوع فصل سوم این قانون. ۲ – مجمع عمومی عادی. ۳ – مجمع عمومی فوق العاده.
ماده ۳۰ قانون شرکت های تعاونی
(اصلاحی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)- هر یک از اعضاء میتواند منتهی ظرف پنج روز قبل از تشکیل مجمع عمومی مورد یا موارد دیگری غیر از موضوعاتی که در دعوتنامه تشکیل مجمع عمومی تهیه شده است برای طرح در همان مجمع توسط مقامی که مجمع عمومی را دعوت کرده است پیشنهاد کند و مقام دعوت کننده مجمع مکلف است پیشنهاد مربوط را در مجمع طرح کند تا در صورت تصویب در دستور جلسه بعد از تنفس همان مجمع قرار گیرد و پیشنهاد طرح هر موضوع جدید در جلسات مجمع از طرف هر یک از اعضاء موکول است بموافقت رئیس مجمع و تصویب اکثریت اعضاء حاضر در جلسه و در هر دو مورد اتخاذ تصمیم درباره موضوع یا موضوعاتی که علاوه بر دستور جلسه آگهی شده به مجمع پیشنهاد میشود بجلسه بعد از تنفس همان مجمع که نباید زودتر از بیست روز و دیر تر از سی روز (با دعوت از اعضاء) تشکیل گردد موکول خواهد شد. در صورتی که جلسه مجمع عمومی به عنوان تنفس تعطیل گردد هیأت رئیسه مجمع عمومی در جلسه بعد همان خواهد بود که در جلسه مجمع قبل از اعلام تنفس انتخاب شده است مگر اینکه یک یا چند نفر از آنان در مجمع عمومی حاضر نشده باشند که در این صورت بجای اشخاص غائب افراد دیگری انتخاب خواهند شد.
ماده ۲۹ قانون شرکت های تعاونی
صورت جلسات مجامع عمومی و تصمیمات متخذ در آن توسط منشی مجمع در دفتر مخصوصی ثبت میشود و بامضای رئیس و منشی مجمع و نظار خواهد رسید و رونوست [رونوشت] آن به وسیله رئیس مجمع به هیئت مدیره ابلاغ میگردد. تبصره – صورتجلسات مجامع عمومی به عنوان اسناد شرکت باید همواره عیناً در شرکت محفوظ بماند.
ماده ۲۸ قانون شرکت های تعاونی
جلسه مجمع عمومی را رئیس هیئت مدیره و در غیاب او یکی از اعضای هیئت مدیره افتتاح می کند. در جلسه مجمع ابتدا برای انتخاب یک رئیس و یک نایب رئیس، یک منشی و سه نفر ناظر از میان اعضاء اقدام خواهد شد. تبصره – مجمع عمومی که طبق مفاد تبصره ماده ۲۶ این قانون دعوت و تشکیل میشود به وسیله مسن ترین عضو حاضر در جلسه افتتاح خواهد شد.
ماده ۲۷ قانون شرکت های تعاونی
دعوت مجامع عمومی با قید دستور و روز و ساعت و محل تشکیل آن باید حداقل پانزده روز قبل از تشکیل جلسه به وسیله انتشار آگهی در جراید محلی و یا الصاق آگهی در مراکز و معابر حوزه عمل و محل کار شرکت و یا دعوتنامه کتبی انجام گیرد. تبصره (منسوخه ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)- تجدید دعوت تشکیل مجمع عمومی نباید بیش از ۱۰ روز از تاریخ مقرر برای جلسه ای که تشکیل نشده است به طول انجامد.
ماده ۲۶ قانون شرکت های تعاونی
مجامع عمومی با تصمیم اکثریت اعضای هیئت مدیره، یا بر اساس درخواست مقامات. یا اشخاص زیر به وسیله هیئت مدیره دعوت به تشکیل میشود: ۱ – بازرس یا اکثریت بازرسان. ۲ – یک پنجم اعضای شرکت. ۳ – وزارت تعاون و امور روستاها. ۴ – وزارت کار و امور اجتماعی در مورد شرکت های تعاونی کارگری. تبصره (اصلاحی ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)- در صورتی که هیأت مدیره ظرف مدت ۲۰ روز از تاریخ وصول درخواست نسبت به دعوت مجمع عمومی اقدام نکند وزارت تعاون و امورروستاها (یا وزارت کار و امور اجتماعی در مورد شرکت های تعاونی کارگری) مستقیماً مجمع عمومی را برای رسیدگی به موضوع یا موضوعاتی که مورد نظر است دعوت خواهد کرد.
ماده ۲۵ قانون شرکت های تعاونی
(اصلاحی ۱۳۵۴/۰۲/۲۴)- ثبت شرکت و تغییرات اساسنامه به وسیله آگهی در روزنامه رسمی کشور شاهنشاهی باطلاع عموم می رسد. شرکت میتواند علاوه بر روزنامه رسمی کشور شاهنشاهی در صورت لزوم در یکی از جراید محلی و یا نشریات تعاونی و یا با الصاق آگهی در معابر عمومی مرکز شرکت، ثبت و یا تغییرات اساسنامه را اعلام دارد. انتشار آگهی در روزنامه رسمی کشور شاهنشاهی برای اعلام تغییر هیأت مدیره، بازرسان و مدیرعامل الزامی نیست. تبصره – در مورد شرکت های تعاونی روستائی انتشار آگهی ثبت شرکت و تغییرات آن در روزنامه رسمی کشور و جراید مورد لزوم نیست.
ماده ۲۴ قانون شرکت های تعاونی
(اصلاحی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)- هر گاه شرکت تعاونی که درخواست ثبت آن از طرف وزارت تعاون و امور روستاها و یا وزارت کار و امور اجتماعی رد شده است به تصمیم مذکور اعتراض داشته باشد میتواند ظرف ده روز از تاریخ وصول اعلام نظر وزارت مربوط اعتراض خود را همراه با دلائل و مدارک مربوط به تقاضای ثبت و رونوشت اعلام نظر دائر به رد تقاضای ثبت به شورای رسیدگی و داوری در اختلافات تعاونیهای مذکور در این قانون ارسال دارد. نظر شورای مذکور قطعی ولازم الاجرا است.
ماده ۲۳ قانون شرکت های تعاونی
وزارت تعاون و امور روستاها میتواند به دلائل زیر تقاضای ثبت شرکت تعاونی را رد کند و نظر خود را مستدلاً به شرکت اعلام دارد. درمورد شرکت های تعاونی کارگری این وظیفه بر عهده وزارت کار و امور اجتماعی است. ۱ – عدم تطبیق اساسنامه شرکت با مقررات این قانون. ۲ – عدم تطبیق هدفهای شرکت با مقاصد و هدفهای انواع شرکت های تعاونی مقرر در این قانون.
ماده ۲۲ قانون شرکت های تعاونی
(اصلاحی ۱۳۵۲/۰۴/۰۹)- اساسنامه شرکت تعاونی با توجه به مقررات این قانون باید شامل نکات زیر باشد: ۱ – نام (با قید کلمه تعاونی) مرکز اصلی و نشانی شرکت، مدت و حوزه عملیات شرکت. ۲ – موضوع و حدود عملیات شرکت. ۳ – شرایط عضویت، مقررات مربوط بقبول یا عدم قبول عضویت، خروج از عضویت (اخراج – استعفا – فوت و یا ترک عضویت) حقوق وتعهدات اعضاء مسئولیت اعضاء. ۴ – سرمایه و تعداد سهام اولیه، ارزش هر سهم، حداکثر تعداد و میزان سهامی که یک عضو ممکن است داشته باشد، بازپرداخت یا انتقال سهام مقررات مربوط بوکالت یا نمایندگی از طرف عضو. ۵ – مقررات مربوط بمجامع عمومی و ضرب الاجل مربوط بدعوت مجامع مقررات راجع به دستور جلسات مجامع عمومی و حد نصاب برای تشکیل آن و فاصله بین دو جلسه. ۶ – اعضای هیئت مدیره و بازرسان (تعداد، نحوه انتخاب، وظایف عزل، استعفا و فوت) و مقررات مربوط بجلسات آنان، تعیین صاحبان امضای مجاز حدود و اختیارات و مسئولیتهای آنان و همچنین تعیین مرجع تصمیم گیرنده برای افتتاح حساب بانکی و نحوه استفاده از وجوه زائد بر احتیاج شرکت. ۷ – سال مالی – مقررات تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان شرکت و گزارشهای هیئت مدیره و بازرسان و طرحها و برنامه ها بودجه مخارج و عملیات شرکت – حسابرسی شرکت. ۸ – طرز عمل شرکت درباره ذخیره قانونی غیر قابل تقسیم و سایر ذخایر. ۹ – سود سالانه سهام و مازاد برگشتی. ۱۰ – طرز عمل شرکت درباره زیان احتمالی. ۱۱ – چگونگی اعلام و آگهی تصمیمات شرکت به اعضاء. ۱۲ – مقررات راجع به عضویت شرکت در سایر شرکت های تعاونی و اتحادیه های تعاونی. ۱۳ – مقررات مربوط به تغییر اساسنامه. ۱۴ – موارد انحلال و طرز تصفیه شرکت. ۱۵ – امکان ادغام با شرکت تعاونی دیگر و ضوابط آن. ۱۷ – سرمایه گذاری در موسسات تولیدی به منظور رفع نیازمندیهای حرفه ای و شخصی اعضاء با موافقت وزارت تعاون و امور روستاها
