ماده ۳۳۵ قانون آیین دادرسی مدنی
اشخاص زیر حق درخواست تجدید نظر دارند: الف – طرفین دعوا یا وکلا و یا نمایندگان قانونی آن ها. ب (نسخ شده است)- مقامات مندرج در تبصره (۱) ماده (۳۲۶) در حدود وظایف قانونی خود.
ماده ۳۳۴ قانون آیین دادرسی مدنی
مرجع تجدید نظر آرأی دادگاه های عمومی و انقلاب هر حوزه ای، دادگاه تجدید نظر مرکز همان استان می باشد.
ماده ۳۳۳ قانون آیین دادرسی مدنی
در صورتی که طرفین دعوا با توافق کتبی حق تجدید نظرخواهی خود را ساقط کرده باشند تجدید نظرخواهی آنان مسموع نخواهد بود مگر در خصوص صلاحیت دادگاه یا قاضی صادر کننده رأی.
ماده ۳۳۲ قانون آیین دادرسی مدنی
قرار های زیر قابل تجدید نظر است، در صورتی که حکم راجع به اصل دعوا قابل درخواست تجدید نظر باشد: الف- قرار ابطال دادخواست یا رد دادخواست که از دادگاه صادر شود. ب- قرار رد دعوا یا عدم استماع دعوا. ج- قرار سقوط دعوا. د- قرار عدم اهلیت یکی از طرفین دعوا.
ماده ۳۳۱ قانون آیین دادرسی مدنی
احکام زیر قابل درخواست تجدید نظر می باشد: الف- در دعاوی مالی که خواسته یا ارزش آن از سه میلیون (۳/۰۰۰/۰۰۰) ریال متجاوز باشد. ب- کلیه احکام صادره در دعاوی غیرمالی. ج- حکم راجع به متفرعات دعوا در صورتی که حکم راجع به اصل دعوا قابل تجدید نظر باشد. تبصره – احکام مستند به اقرار در دادگاه یا مستند به رأی یک یا چند نفر کارشناس که طرفین کتبا رأی آنان را قاطع دعوا قرار داده باشند قابل درخواست تجدید نظر نیست مگر در خصوص صلاحیت دادگاه یا قاضی صادر کننده رأی.
ماده ۳۳۰ قانون آیین دادرسی مدنی
آراء دادگاه های عمومی و انقلاب در امور حقوقی قطعی است، مگر در مواردی که طبق قانون قابل درخواست تجدید نظر باشد.
