ماده ۶ قانون شرکت های تعاونی

(اصلاحی ۱۳۵۰/۱۲/۰۵)- خروج هر عضو از شرکت اختیاریست و نمی توان آنرا منع کرد و بهای سهم یا سهام او حداکثر به ارزش اسمی باید ظرف یکسال از تاریخ خروج عضو از شرکت نقداً پرداخت گردد. برای پذیرش مجدد عضو خارج شده از شرکت می توان در اساسنامه شرایطی پیش بینی نمود.