ماده ۲ قانون تجارت الکترونیکی

الف – « داده پیام» (Data Message): هر نمادی از واقعه، اطلاعات یا مفهوم است که با وسایل الکترونیکی، نوری و یا فناوری های جدید اطلاعات تولید، ارسال، دریافت، ذخیره یا پردازش میشود.
ب – « اصل ساز» (Originator): منشا اصلی « داده پیام» است که « داده پیام» به وسیله او یا از طرف او تولید یا ارسال میشود اما شامل شخصی که در خصوص «داده پیام» به عنوان واسطه عمل می کند نخواهد شد.
ج – « مخاطب» (Addressee): شخصی است که اصل ساز قصد دارد وی « داده پیام» را دریافت کند، اما شامل شخصی که در ارتباط با « داده پیام» به عنوان واسطه عمل می کند نخواهد شد.
د – « ارجاع در داده پیام» (Incorporation By Reference): یعنی به منابعی خارج از« داده پیام» عطف شود که در صورت مطابقت با ماده (۱۸) این قانون جزئی از « داده پیام» محسوب میشود.
ه – « تمامیت داده پیام» (Integrity): عبارت است از موجودیت کامل و بدون تغییر « داده پیام». اعمال ناشی از تصدی سیستم از قبیل ارسال، ذخیره یا نمایش اطلاعات که به طور معمول انجام میشود خدشه ای به تمامیت « داده پیام» وارد نمی کند.
و – « سیستم رایانه ای» (Computer System): هر نوع دستگاه یا مجموعه ای از دستگاه های متصل سخت افزاری – نرم افزاری است که از طریق اجرای برنامه های پردازش خودکار « داده پیام» عمل می کند.
ز – « سیستم اطلاعاتی» (Information System): سیستمی برای تولید ( اصل سازی)، ارسال، دریافت، ذخیره یا پردازش « داده پیام» است.
ح – « سیستم اطلاعاتی مطمئن» (Secure Information System): سیستم اطلاعاتی است که: ۱ – به نحوی معقول در برابر سوء استفاده و نفوذ محفوظ باشد. ۲ – سطح معقولی از قابلیت دسترسی و تصدی صحیح را دارا باشد. ۳ – به نحوی معقول متناسب با اهمیت کاری که انجام میدهد پیکربندی و سازماندهی شده باشد. ۴ – موافق با رویه ایمن باشد. ط – « رویه ایمن» (Secure Method): رویه ای است برای تطبیق صحت ثبت «داده پیام»، منشا و مقصد آن با تعیین تاریخ و برای یافتن هرگونه خطا یا تغییر در مبادله، محتوا و یا ذخیره سازی « داده پیام» از یک زمان خاص. یک رویه ایمن ممکن است با استفاده از الگوریتم ها یا کدها، کلمات یا ارقام شناسائی، رمزنگاری، روشهای تصدیق یا پاسخ برگشت و یا طرق ایمنی مشابه انجام شود.
ی – « امضای الکترونیکی» (Electronic Signature): عبارت از هر نوع علامت منضم شده یا به نحو منطقی متصل شده به « داده پیام» است که برای شناسائی امضاء کننده « داده پیام» مورد استفاده قرار میگیرد.
ک – « امضای الکترونیکی مطمئن» (Secure/Enhanced/Advanced Electronic Signature): هر امضای الکترونیکی است که مطابق با ماده (۱۰) این قانون باشد.
ل – « امضا کننده» (Signatory): هر شخص یا قائم مقام وی که امضای الکترونیکی تولید می کند.
م – « شخص» (Person): اعم است از شخص حقیقی و حقوقی و یا سیستم های رایانه ای تحت کنترل آنان.
ن – « معقول» ( سنجش عقلانی)، (Reasonableness Test): با توجه به اوضاع و احوال مبادله « داده پیام» از جمله: طبیعت مبادله، مهارت و موقعیت طرفین، حجم مبادلات طرفین در موارد مشابه، در دسترس بودن گزینه های پیشنهادی و رد آن گزینه ها از جانب هر یک از طرفین، هزینه گزینه های پیشنهادی، عرف و روشهای معمول و مورد استفاده در این نوع مبادلات، ارزیابی میشود.
س – « مصرف کننده» (Consumer): هر شخصی است که به منظوری جز تجارت یا شغل حرفه ای اقدام می کند.
ع – « تامین کننده» (Supplier): عبارت از شخصی است که بنا به اهلیت تجاری، صنفی یا حرفه ای فعالیت می کند.
ف – « وسائل ارتباط از راه دور» (Means Of Distance Communication): عبارت از هر نوع وسیله ای است که بدون حضور فیزیکی همزمان تامین کننده و مصرف کننده جهت فروش کالا و خدمات استفاده میشود.
ص – « عقد از راه دور» (Distance Contract): ایجاب و قبول راجع به کالاها و خدمات بین تامین کننده و مصرف کننده با استفاده از وسائل ارتباط از راه دور است.
ق – « واسط با دوام» (Durable Medium): یعنی وسائلی که به موجب آن مصرف کننده بتواند شخصاً « داده پیام» های مربوطه را بر روی آن ذخیره کند از جمله شامل فلاپی دیسک، دیسک فشرده، دیسک سخت و یا پست الکترونیکی مصرف کننده.
ر – « داده پیام های شخصی» (Private Data): یعنی « داده پیام» های مربوط به یک شخص حقیقی (موضوع « داده» Data Subject) مشخص و معین.