ماده ۱ قانون مطبوعات

(اصلاحی ۱۳۸۸/۰۹/۰۸)- مطبوعات در این قانون عبارتند از نشریاتی که به طور منظم با نام ثابت و تاریخ و شماره ردیف در زمینه های گوناگون خبری، انتقادی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، کشاورزی، فرهنگی، دینی، علمی، فنی، نظامی، هنری، ورزشی و نظایر این ها منتشر می شوند. نشریه الکترونیکی، رسانه ای است که به طور مستمر در محیط رقمی (دیجیتال)، انواع خبر، تحلیل، مصاحبه و گزارش را در قالب نوشتار، صدا و تصویر منتشر می نماید. خبرگزاری داخلی، موسسه ای خبری است که در زمینه جمع آوری، پردازش و انتشار خبر، تحلیل، مصاحبه و گزارش در قالب نوشتار، صدا و تصویر در محیط رقمی (دیجیتال) و یا غیر آن فعالیت مینماید.
تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۷۹/۰۱/۳۰)- انتشار فوق العاده اختصاص به نشریه ای دارد که به طور مرتب انتشار می یابد.
تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۷۹/۰۱/۳۰)- نشریه ای که بدون اخذ پروانه از هیات نظارت بر مطبوعات منتشر گردد از شمول قانون مطبوعات خارج بوده و تابع قوانین عمومی است.
تبصره ۳ (الحاقی ۱۳۷۹/۰۱/۳۰)- کلیه نشریات الکترونیکی مشمول مواد این قانون است.
تبصره ۴ (الحاقی ۱۳۸۸/۰۹/۰۸)- خبرگزاری ها ی داخلی از حیث حقوق، وظایف، حمایت های قانونی و جرائم و مجازات ها و مرجع و نحوه دادرسی مشمول احکام مقرر در این قانون و اصلاحات آن میباشند.
مدیرعامل و نویسندگان و تهیه کنندگان مطالب خبرگزاری ها حسب مورد دارای همان مسئولیت هایی هستند که برای مدیرمسئول و نویسنده مطبوعات منظور شده است. هیات نظارت بر خبرگزاری ها، همان هیات نظارت بر مطبوعات خواهد بود. آیین نامه اجرایی این تبصره ظرف سه ماه با پیشنهاد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.