ماده ۵ قانون تاسیس سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران مصوب ۱۳۴۶

ماده ۵ – سازمان دارای اختیارات زیر میباشد:
الف – تشکیل شرکت های صنعتی و معدنی و یا شرکت ها و واحدهای خدمات و یا مشارکت در این قبیل شرکت ها.
ب – خریداری تمام یا قسمتی از کارخانه هائی که در معرض تعطیل قرار میگیرند و بمعرض فروش گذارده میشوند و یا عقد قرارداد برای اداره این قبیل کارخانه ها.
در مواردی که قسمتی از کارخانه خریداری میشود قسمت خریداری شده باید معرف اکثریت سهام باشد و در صورتی که کارخانه به صورت شرکت سهامی نباشد سازمان باید حداقل مالکیت بیش از نصف کارخانه را تحصیل نماید و اداره کارخانه را از هر حیث در اختیار بگذارد.
پ – فروش یا وثیقه گذاردن سهام متعلق به خود در شرکت های تابعه یا وابسته و همچنین فروش و وثیقه گذاردن اموال متعلق بخود یا واحدهای تابعه و وابسته.
ت – استخدام کارشناس خارجی و یا عقد قرارداد برای استفاده از خدمات موسسات مشورتی خارجی با تصویب شورای عالی سازمان.
ث (منسوخ ۱۳۹۹/۱۰/۲۴)- سازمان میتواند در طول مدت اجرای برنامه سوم و چهارم سالانه حداکثر تا مبلغ هفت میلیارد و نیم ریال و یا هم ارز آن از منابع داخلی و یا خارجی برای سرمایه گذاری و خرید ماشین آلات و خدمات با شرایط مناسب در هر کشور اعتبار یا وام تحصیل نماید. قرارداد های مربوط به اعتبار مزبور پس از تصویب هیات وزیران قابل اجراء خواهد بود. قراردادهائی که برای انجام منظور فوق مستقیماً با دولتهای خارجی یا با ضمانت دولت منعقد میگردد پس از تصویب کمیسیونهای دارائی مجلسین قابل اجراء خواهد بود.
تبصره ۱ (منسوخ ۱۳۹۹/۱۰/۲۴)- دولت مکلف است ظرف یک ماه پس از انعقاد هر قرارداد گزارش آن را به مجلسین تقدیم و منتشر نماید.
تبصره ۲ (منسوخ ۱۳۹۹/۱۰/۲۴)- اعتباراتی که طی برنامه چهارم برای منظور فوق تحصیل میشود جزء اعتبارات برنامه عمرانی مزبور منظور خواهد شد.