ماده ۲۰ قانون اساسنامه بانک ملی ایران مصوب ۱۳۴۶

ماده ۲۰ – سود هر سال پس از وضع مالیات ها به علاوه مبلغ نقل شده از سال قبل با تصویب مجمع عمومی به شرح زیر تقسیم میشود:
الف – قسمتی از آن طبق قانون بانکی و پولی کشور به عنوان اندوخته قانونی.
ب – قسمتی به عنوان اندوخته برای تامین مطالبات مشکوک الوصول.
پ – قسمتی برای نقل به حساب سال بعد که میزان آن بر حسب پیشنهاد مدیرکل و تصویب مجمع عمومی تعیین میگردد.
ت – مابقی سود ویژه متعلق به دولت است.