ماده ۱۷ قانون اساسنامه بانک ملی ایران مصوب ۱۳۴۶

ماده ۱۷ – بانک عملیات زیر را انجام میدهد:
الف – افتتاح حساب جاری و قبول سپرده اعم از دیداری یا مدت دار.
ب – تنزیل اوراق تجارتی از قبیل برات – سفته و به طور کلی هر سند که حاکی از طلب بوده و دارای امضای معتبر باشد.
پ – اعطای وام در مقابل فلزات گرانبها – ارزهای قابل انتقال – ضمانت نامه رسید انبارهای عمومی – اسناد طلب – اوراق بهادار یا اموال غیر منقول ثبت شده.
ت – خرید و فروش یا عرضه اوراق قرضه و سهام به حساب مشتریان.
ث – خرید و فروش اوراق قرضه صادره یا تضمین شده از طرف دولت ایران یا دولت های خارجی یا موسسات معتبر مالی.
ج – گشایش اعتبارات اسنادی و صدور ضمانت نامه.
چ – انجام معاملات ارزی در حدود مقررات مربوط.
ح – قبول اسناد بهادار به عنوان امانت و انجام هر گونه عملیات مربوط به آنها.
خ – گرفتن اعتبار از بانکهای خارجی و یاد دادن اعتبار ببانک های خارجی برای امور بانکی با تصویب شورای عالی.
د – افتتاح حساب جاری نزد بانک های خارجی یا داخلی.
ذ – نگاهداری و اداره صندوقهای امانت.
ر – اداره کردن صندوق پس انداز و بانک کارگشائی طبق آیین نامه های مصوب شورای عالی.
ز – انجام هرگونه عملیات دیگر بانکی که به موجب قانون بانکی و پولی کشور منع نشده باشد.
تبصره ۱ – بانک میتواند نمایندگی موسسات پولی یا بانکی را که به موجب قانون تشکیل شده اند قبول نماید.
تبصره ۶ – بانک میتواند از پذیرفتن سپرده ها و باز کردن حساب جاری و نزول اوراق و هر نوع پیشنهاد معامله دیگر بدون ذکر دلیل خودداری نماید.