ماده ۶ قانون محاسبات عمومی مصوب ۱۳۴۹

ماده ۶ – اعتبار عبارت از مبلغی است که برای مصرف یا مصارف معین در بودجه مربوط به تصویب
می رسد.
تبصره – اعتبار دیون بلامحل عبارت است از اعتباری که برای پرداخت بدهی های قابل پرداخت
سال های گذشته وزارتخانه ها و موسسات دولتی کهدر بودجه مربوط اعتباری برای آن منظور نشده
است به مصرف می رسد.