ماده ۱۴ قانون تاسیس شرکت مخابرات ایران مصوب ۱۳۵۰

ماده ۱۴ – اشخاص حقیقی و یا حقوقی با توجه به مواد ۲ و ۳ این قانون بدون موافقت وزارت پست و تلگراف و تلفن حق ندارند در تاسیس وتوسعه و بهره برداری شبکه های مخابرات اختصاصی اقدام نمایند و در صورت تخلف، مقامات و ماموران انتظامی مکلفند به درخواست وزارت پست وتلگراف و تلفن و یا شرکت از احداث و توسعه و بهره برداری آن جلوگیری نمایند.
تبصره ۱ – هر کس از وسائل مخابراتی عمومی یا اختصاصی که در اختیار دارد به طور غیرمجاز استفاده کند در نوبت اول باو کتباً اخطار میشود و در نوبت دوم به مدت پانزده روز ارتباط او قطع یا از استفاده ممنوع خواهد شد.
در صورت تکرار اشتراک و یا اجازه استفاده او لغو میشود و تجدید تقاضای اشتراک یا استفاده پس از انقضای شش ماه با رعایت امکانات فنی پذیرفته خواهد شد موارد استفاده غیرمجاز در آیین نامه های که از طرف شرکت تهیه و به تصویب وزیر پست و تلگراف و تلفن خواهد رسید تعیین میگردد.
تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۶۶/۰۴/۰۹)- هر کس وسیله مخابراتی در اختیار خود را، وسیله مزاحمت دیگری قرار دهد، یا با عمد و سوء نیت ارتباط دیگری را مختل کند، برای بار اول پس از کشف، ارتباط تلفنی او به مدت یک هفته همراه با اخطار کتبی قطع و تجدید ارتباط مستلزم پرداخت هزینه های مربوطه خواهد بود. برای بار دوم پس از کشف، ارتباط تلفنی او به مدت سه ماه همراه با اخطار کتبی قطع و تجدید ارتباط مستلزم تقاضای مشترک و پرداخت هزینه های مربوطه خواهدبود. و برای بار سوم، شرکت ارتباط تلفنی وی را به طور دائم قطع و اقدام به جمع آوری منصوبات تلفن نموده و ودیعه مربوط به مشترک را پس از تسویه حساب مسترد خواهد نمود.
تبصره ۳ – در صورتی که مرتکب تخلفات مذکور در تبصره های ۱ و ۲ از ماموران شرکت بوده باشد بانفصال موقت تا یک سال از خدمت شرکت و یا دولت محکوم خواهد شد.