ماده ۱۰ قانون تاسیس شرکت مخابرات ایران مصوب ۱۳۵۰

ماده ۱۰ – از تاریخ تصویب اساسنامه شرکت تمامی تاسیسات و لوازم مربوط بمخابرات که متعلق به وزارت پست و تلگراف و تلفن است وهمچنین تمامی ابوابجمعی و حقوق و مطالبات و اموال منقول و غیر منقول شرکت سهامی تلفن ایران بشرکت منتقل میشود و نیز دیون و تعهداتشرکت سهامی تلفن ایران و دیون و تعهدات مخابراتی وزارت پست و تلگراف و نلفن [تلفن] به عهده شرکت خواهد بود.
تبصره ۱ – در مورد اراضی و املاکی که به موجب این قانون از شرکت سهامی تلفن ایران و وزارت پست و تلگراف و تلفن بشرکت منتقل میگردد در صورتی که سند مالکیت به نام شرکت سهامی تلفن ایران و یا دولت شاهنشاهی یا وزارت پست و تلگراف و تلفن صادر شده باشد اداره ثبت کلاسناد بر حسب تقاضای وزارت پست و تلگراف و تلفن این نوع املاک را در دفتر ثبت املاک به نام شرکت ثبت خواهد نمود.
تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۶۳/۰۹/۱۳)- شرکت مکلف است کلیه اموال و تاسیسات مذکور در این ماده را که به موجب این قانون به شرکت منتقل میشود، به شرح زیر و به انضمامکلیه مطالبات، پس از تصویب مجمع عمومی، جزء دارایی خود منظور نماید:
الف – تمامی ابوابجمعی، حقوق، مطالبات و اموال منقول و غیر منقول شرکت سهامی تلفن ایران، مطابق ترازنامه مصوب ۱۳۵۰.۱۲.۲۹ شرکتمذکور.
ب – اموال منقول و غیر منقول و تاسیسات و لوازم مربوط به مخابرات که متعلق به وزارت پست و تلگراف و تلفن بوده، مطابق آخرین عملکردطرحهای مربوط و اطلاعات و مدارک موجود در امور مالی و ذیحسابی طرح های عمرانی وزارت مزبور یا امور تسویه سازمان برنامه و بودجه بر حسبمورد بر اساس قیمت خرید یا قیمت تمام شده طرح های مذکور.
ج – در مواردی که وجوه پرداخت شده جهت طرح، مشخص باشد ولی رقم پرداختی برای هر پروژه آن طرح، به تفکیک قابل استخراج نباشد، شرکتمیتواند برای تعیین ارزش دفتری تفکیکی هر پروژه و جزئیات آن، از نظریه کارشناسان منتخب مجمع عمومی استفاده نماید.