ماده ۱۹ قانون امور گمرکی مصوب ۱۳۵۰

ماده ۱۹ – کالای وارده به کشور را می توان برای یکی از منظورهای زیر اظهار کرد:
۱ – ورود قطعی.
۲ – ورود موقت.
۳ – اعاده بخارج از کشور (مرجوعی).
۴ – ترانزیت خارجی.
۵ – ترانزیت داخلی.
تبصره ۱ – عملیاتی که از طرف گمرک نسبت به اظهارنامه و کالای مربوط به آن انجام و منتهی به صدور پروانه گمرکی در موارد بندهای یک تا چهاراین ماده میگردد تشریفات قطعی گمرکی و در مورد بند پنجم تشریفات غیر قطعی گمرکی نامیده میشود.
تبصره ۲ – مقررات مربوط به بستههای پیک سیاسی و محمولات و مرسولات پست بین المللی در آیین نامه گمرکی تعیین خواهد شد.
تبصره ۳ – طرز عمل نسبت بورود کالائی که منحصراً در فروشگاه آزاد فرودگاه ها بمسافرین خروجی فروخته میشود در آیین نامه گمرکی تعیینمیگردد.