ماده ۲ قانون تعیین و حفاظت علائم و نشانه های زمینی مربوط به نقشه برداری و تحدید حدود و حریم مصوب ۱۳۵۱

ماده ۲ – علائم مذکور در ماده یک از نظر مشخصات بر چهار نوع میباشد:
الف – علائمی که بر روی سنگهای طبیعی حک میشود.
ب – علائمی که در روی زمین مستقلاً احداث میشود.
ج – علائم و نشانههائی که در بدنه ساختانها نصب میگردد.
د – نقاطی که به عنوان علامت نقشهبرداری تعیین و اعلام میشود.
تبصره ۱ – مشخصات ساختمانی علائم و نشانههای مذکور از حیث شکل و ابعاد و طرز نصب و انتخاب محل و تعداد برابر آیین نامه های خواهد بودکه توسط شورای عالی جغرافیائی کشور تهیه و به تصویب هیات وزیران می رسد.
تبصره ۲ – اقدام به نصب هر گونه نشانه و علائم در مناطق ممنوعه و حفاظت شده نیروهای مسلح شاهنشاهی و سازمان های ارتشی کشور مستلزمکسب موافقت قبلی از مقامات مربوط خواهد بود.