ماده ۶ قانون تعیین تکلیف اراضی مزروعی و اعیان مستحدث از طرف اشخاص در دهات و مزارع خالصه مصوب ۱۳۵۴

ماده ۶ – اراضی و املاک خالصه مشمول این قانون که در محدوده مناطق طرح و قطبهای کشاورزی واقع و تا تاریخ تصویب این قانون به صورت قطعی واگذار نشده است مشمول مقررات فروش در این قانون نیست.
وزارت تعاون و امور روستاها این قبیل اراضی و املاک خالصه را برای گسترش کشاورزی پیشرفته در قطبهای کشاورزی و مناطق طرح به وزارتکشاورزی و منابع طبیعی واگذار مینماید و وزارت مزبور بهای اعیانی و ارزش حقوق متصرفین را بر اساس مقررات این قانون بصاحب حق پرداختخواهد کرد.
تبصره ۱ – بهای اعیانی و ارزش حقوق متصرفین اراضی در صورت امکان با تراضی طرفین و در صورت عدم تراضی به وسیله هیات مذکور در ماده۳ تعیین و تشخیص و به وسیله وزارت کشاورزی و منابع طبیعی بصاحب اعیانی پرداخت میشود و یا بصندوق ثبت تودیع میگردد و با تودیع وجه در صندوق ثبت کلیه روابط حقوق بین متصرف و صاحب اعیانی و اراضی خود بخود قطع میشود و ادامه تصرف از این تاریخ تجاوز محسوبمیشود.
تبصره ۲ – وزارت کشاورزی و منابع طبیعی مجاز است در مورد امضای اسناد فسخ و خلع ید از مقررات ماده ۵ و تبصره آن استفاده نماید.