ماده ۱ قانون اراضی مستحدث و ساحلی مصوب ۱۳۵۴

ماده ۱ – اصطلاحات مندرج در این قانون به شرح زیر تعریف و توصیف میشوند:
الف – اراضی مستحدث عبارت است از زمینهایی که در نتیجه پایین رفتن سطح آب یا هر نوع جریان آب در کرانههای دریا و دریاچهها و جزایر یادر نتیجه پایین رفتن آب یا خشک شدن تالابها ظاهر و یا ایجاد میشود.
ب – اراضی ساحلی، پهنهای است با عرض مشخص از ارضی مجاور دریا و دریاچهها یا خلیج که حداقل از یک سو به کنار دریا یا دریاچه یا خلیجمتصل باشد.
ج – تالاب، اعم از اراضی مرداب، باتلاق یا آب بندان طبیعی که سطح آن در حداکثر ارتفاع آب از پنج هکتار کمتر نباشد.
د – حریم، قسمتی از اراضی ساحلی یا مستحدث است که یک طرف آن متصل به آب دریا یا دریاچه یا خلیج یا تالاب باشد.