ماده ۱۵ قانون بازسازی نیروی انسانی وزارتخانه ها و موسسات دولتی و وابسته به دولت مصوب ۱۳۶۰

ماده ۱۵ – جرائم سیاسی و نظامی به دو دسته تقسیم میشوند:
الف – جرائم مربوط به قبل از انقلاب اسلامی که عبارتند از:
۱ – همکاری با ساواک منحله.
۲ – فعالیت در دوایر حفاظت در اجرای برنامههای خاص ساواک.
۳ – فعالیت موثر در تحکیم رژیم گذشته و حزب منحله رستاخیز.
۴ – ارتباط جاسوسی با دول بیگانه و یا سازمان های جاسوسی خارجی.
۵ – عضویت در تشکیلات فراماسونری و سازمان های وابسته و مشابه آن (به تشخیص هیات عالی نظارت).
۶ – نمایندگی مجلس شورای ملی و سنای سابق و موسسان بعد از ۱۵ خرداد ۴۲ و نیز داشتن مشاغل وزارت و معاونت وزارت و سفارت واستانداری رژیم سابق پس از خرداد ۴۲ تا ۲۲ بهمن ۵۷.
ب – جرائم مربوط به بعد از انقلاب اسلامی:
۱ – قیام علیه جمهوری اسلامی به هر نحو.
۲ – همکاری با قوای نظامی بیگانه علیه نظام جمهوری اسلامی ایران.
۳ – عضویت در سازمان های جاسوسی علیه نظام جمهوری اسلامی و یا جاسوسی و کسب اطلاعات محرمانه بنفع دول بیگانه یا گروههای داخلی که فعالیت آنها ممنوع اعلام گردیده.
۴ – فعالیت بنفع گروههائی که فعالیت آنها ممنوع اعلام گردیده است در محیط اداره.
۵ – ارتکاب اعمال مغایر با مصالح نظام جمهوری اسلامی از قبیل شایعه پراکنی، کارشکنی، کم کاری و همچنین موارد غیر قانونی اعتصاب وتحصن و تظاهرات.
۶ – اعمال زور مسلحانه برای به دست آوردن امتیازات فردی و یا گروهی در محیط اداره.
۷ – اعمال فشارهای گروهی و یا فردی برای تحمیل مقاصد نامشروع و یا به دست آوردن امتیازات غیر قانونی.
۸ – قاچاق اسلحه و مهمات.
۹ – افشای اسناد و اسرار نظامی.
۱۰ – از بین بردن و یا اختفای غیرمجاز مدارک و اسناد دولتی اعم از محرمانه و غیر آن مربوط به قبل و یا بعد از انقلاب اسلامی.
۱۱ – به کار بردن قلم و بیان و هر گونه تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی به صورتی که در قوانین جمهوری اسلامی ممنوع اعلام شده است.