ماده ۲۱۳ قانون حدود و قصاص و مقررات آن مصوب ۱۳۶۱

ماده ۲۱۳ – سرقت در صورتی موجب حد میشود که سارق دارای شرایط زیر باشد:
۱ – به حد بلوغ شرعی رسیده باشد.
۲ – در حال سرقت عاقل باشد:
۳ – از روی تهدید وادار به سرقت نشده باشد.
۴ – از روی اضطرار و ناچاری دست به سرقت نزده باشد.
۵ – پدر صاحب مال نباشد.
۶ – بداند و ملتفت باشد که مال غیر است.
۷ – بداند و ملتفت باشد که برداشتنش حرام است.
۸ – به عنوان دزدی مال را بردارد.
۹ – صاحب مال، مال را در حرز قرار داده باشد.
۱۰ – سارق به تنهایی یا به کمک دیگری هتک حرز کند.
تبصره- حرز عبارتست از محلی که مال در آن به منظور دور بودن از انظار و دستبرد نگهداری میشود.
۱۱- خود سارق به تنهایی و یا با شرکت دیگری مال را از حرز بیرون آورد.
تبصره ۱- بیرون آوردن مال از حرز توسط دیوانه و یا طفل غیرممیز در حکم مباشرت است.
تبصره ۲- هرگاه سارق قبل از بیرون آوردن مال از حرز دستگیر شود حد بر او جاری نمی شود.
تبصره ۳- هرگاه پس از سرقت مال را تحت ید مالک قرار دهند این سرقت موجب حد نمی شود.