ماده ۲۹ قانون دیوان محاسبات کشور مصوب ۱۳۶۱

ماده ۲۹ – تقاضای اعاده دادرسی در موارد زیر قبول میشود:
الف – در صورتی که در نوشتن ارقام یا در عملیات حسابداری اشتباهی شده باشد.
ب – در صورتی که ضمن رسیدگی به سایر حسابها ثابت شود که اقلامی به حساب نیامده و یا مکرر به حساب آمده است.
ج – هرگاه پس از صدور رای و حکم اسنادی به دست آید که محرز شود اسناد مزبور در موقع رسیدگی موجود بوده لیکن به عللی در دسترس نبوده و یا مورد توجه هیات قرار نگرفته باشد.
د – هرگاه رای و حکم به استناد اسنادی صادر شده که مجعول بودن اسناد مزبور در مراجع دادگستری به حکم قطعی ثابت شده باشد.
تبصره ۱ – تقاضای اعاده دادرسی در محکمه ای رسیدگی و مورد صدور حکم واقع میشود که حکم قبلی را صادر نموده است و منحصر به قسمتهایی از حساب است که مورد تقاضای اعاده دادرسی واقع شده است تقاضای اعاده دادرسی موجب توقف اجرای حکم نیست مگر پس از اخذ تامین مقتضی.
تبصره ۲ – محکمه مکلف است ظرف یک ماه نظر خود را مبنی بر قبول و یا رد تقاضای اعاده دادرسی اعلام نماید.