ماده ۱ قانون راجع به اجازه ورود اتومبیل های نمایندگیهای سیاسی و کنسولی مقیم ایران و اعضای رسمی آنها مصوب ۱۳۶۲

ماده ۱ – نمایندگیهای سیاسی و کنسولی مقیم ایران و اعضای رسمی آنها می توانند بنا به تشخیص وزارت امور خارجه اتومبیل های زیر را وارد نمایند:
بند ۱ – سفارتخانهها و کنسولگریها حداکثر سه دستگاه اتومبیل به نام نمایندگی و به ازاء هر سه عضو سیاسی یکدستگاه اتومبیل اضافی جهتاستفادههای اداری و تشریفاتی.
تبصره – در مواردی که نمایندگیهای سیاسی و کنسولی خارجی مقیم ایران به تعداد اتومبیل بیشتری نیاز داشته باشند حسب ضرورت و به شرط عمل متقابل با تایید وزارت امور خارجه در هر مورد اجازه داده خواهد شد.
بند ۲ – مامورین سیاسی و کنسولی و کارمندان اداری و فنی نمایندگیها یکدستگاه اتومبیل در طول ماموریت با رعایت مفاد کنوانسیونهای وین دراین خصوص.
تبصره – از بستگان مذکور در قسمت الف بند ۲ ماده ۳۷ قانون امور گمرکی فقط همسران مامورین دیپلماتیک خارجی مقیم ایران به شرط عمل متقابل مجاز به وارد کردن یک دستگاه اتومبیل در طول ماموریت همسر خود هستند.
بند ۳ – برای دفاتر سازمان های بین المللی در ایران که مزایا و مصونیتهای آنها بر اساس موافقتنامههای دو جانبه تعیین میگردد مزایائی بیش از مزایای تعیین شده در این لایحه ملحوظ نخواهد گردید.
بند ۴ – در صورت به سرقت رفتن یا انهدام اتومبیل های وارداتی مندرج در بندهای فوق با تایید مقامات انتظامی و همچنین در صورت از کار افتادنو یا بلااستفاده شدن اتومبیلهائی که قبلا وارد شده است با واگذاری آن به مرجع مندرج در ماده ۳، نمایندگی یا مامور مربوط مجاز به وارد کردن یکدستگاه اتومبیل دیگر خواهد بود.