ماده ۷ قانون مقررات انتظامی هیات علمی دانشگاهها و موسسات آموزش عالی و تحقیقاتی کشور مصوب ۱۳۶۴

ماده ۷ – تخلفات انتظامی و جرائم شامل تخلفات انضباطی و اعمال خلاف شرع و اخلاق عمومی به قرار زیر است.
۱ – ترک خدمت و یا غیبت بدون اجازه یا عذر موجه.
۲ – تخلف از اجرای قوانین و مقررات دانشگاه.
۳ – سهل انگاری یا غرض ورزی در انجام وظایف.
۴ – تمرد از اجرای دستورات قانونی مقامات دانشگاه.
۵ – استفاده غیرمجاز از امکانات و اموال دولتی.
۶ – تسلیم مدارک به اشخاصی که حق دریافت آن را ندارند و یا خودداری از تسلیم مدارک به اشخاصی که حق دریافت آنها را دارند.
۷ – تسامح در حفظ اموال و وجوه دولتی و اسناد و مدارک دانشگاه اعم از محرمانه و غیر آن.
۸ – افشاء سوالات امتحانی و یا تعویض برگه ای امتحانی و یا تغییر اوراق.
۹ – افشاء اسناد محرمانه دانشگاه.
۱۰ – از بین بردن و اخفای غیرمجاز اسناد و مدارک دانشگاه و حیف و میل اموال و وجوه دولتی.
۱۱ – اعتیاد و ارتکاب اعمال خلاف اخلاق عمومی که موجب هتک و حیثیت و شوون شغلی است.
۱۲ – ارتکاب اعمال خلاف شرع و عدم رعایت حجاب اسلامی.
۱۳ – عضویت در یکی از فرق ضاله و ساواک منحله و تشکیلات فراماسونری و مشابه آن.
۱۴ – عضویت یا فعالیت یا تبلیغ به نفع احزاب و گروههای الحادی یا محارب یا احزاب و گروههای غیرقانونی.
۱۵ – القاء اندیشه های الحادی و توهین به مقدسات اسلامی.
۱۶ – ارتکاب اعمال خلاف مصالح نظام جمهوری اسلامی از قبیل به تعطیل کشاندن کلاسها و اعتصاب، تحصن و تظاهرات به طور غیرمجاز در محیط دانشگاه.
۱۷(الحاقی ۱۳۸۷/۱۱/۰۸)- تخلف از ضوابط و مقررات اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی که از سوی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و بر اساس کدهای حفاظت آزمودنی انسانی مورد تایید این وزارتخانه اعلام میگردد.
۱۸(الحاقی ۱۳۸۷/۱۱/۰۸)- سوء استفاده از مالکیت معنوی یافته های پژوهشی نظری و عملی دیگران که قبلاً نتایج آنها منتشر و یا به ثبت رسیده است.
تبصره – اثبات تخلفات و جرائم مذکور در بندهای ۱۰ و ۱۳ و ۱۴ و ۱۶ در مرجع صالح قضایی صورت میگیرد و عضو هیات علمی در مدت رسیدگی در مرجع قضایی به حالت تعلیق در میآید.