ماده ۱۲ قانون مقررات صادرات و واردات مصوب ۱۳۶۶

ماده ۱۲ – کلیه ساکنان مناطق محروم استانهای مرزی سیستان و بلوچستان، هرمزگان، بوشهر، خوزستان و بخشهایی از استان فارس که قسمتاعظم آنها در فاصله ۳۰ کیلو متر از ساحل قراردارد در صورتی که بیش از یک سال در منطقه ساکن باشند، می توانند در تعاونیهای مرزنشینان عضو شوند.
تعاونیها و یا افراد غیر عضو مناطق مذکور مجازند کالاهای مورد نیاز خودشان را طبق فهرست به صورت واردات قبل از صادرات و یا بدون انتقال ارز ویا در مقابل صدور تولیدات داخلی وارد و پس از پرداخت وجوه متعلقه از گمرک ترخیص نموده و با ارائه پروانه گمرکی آن پیمان یا تعهد ارزی مربوطه راواریز یا ابطال نمایند.
تبصره ۱ – اهالی مناطق جنگی مشمول این ماده به شرحی که در آیین نامه اجرایی میآید از شرط سکونت یک ساله معاف خواهند بود.
تبصره ۲ – فهرست اساسی [اسامی] نقاط محروم و نوع کالاهای قابل صدور و ورود موضوع این ماده و همچنین مهلت واریز پیمان و ابطال تعهد ارزی درآییننامه اجرایی مشخص خواهد شد.
تبصره ۳ – سقف ارزش کالاهای وارداتی و صادراتی برای هر عضو از مرزنشینان پنجاه هزار (۵۰۰۰۰) ریال و برای ساکنین جاسک شرقی و بخشبیابان و جزایر قشم، هنگام، لاوان، هرمز، لارک، کیش، هندورابی، خارک و خارکو هشتاد هزار (۸۰۰۰۰) ریال، ساکنین جزایر ابوموسی و تنب بزرگ وکوچک، سیری و سایر جزایر جنوبی کشور یکصد هزار (۱۰۰۰۰۰) ریال در سال خواهد بود.
تبصره ۴ – ادوات و لوازم مورد نیاز صید دریایی مذکور در فهرست موضوع این ماده که توسط شرکت های تعاونی مرزنشینان و صیادان وارد میشود از پرداخت حقوق گمرکی و سود بازرگانی معاف میباشد.
تبصره ۵ – در مورد سایر کالاهای وارداتی مذکور در فهرست که به نام شرکت های مذکور وارد میگردد گمرک موظف است در هر اظهارنامه یا پته گمرکی به میزان ۳۰ %مجموع حقوق و عوارض گمرکی و سود بازرگانی (به استثنای هزینه های تخلیه و بارگیری و انبارداری) تخفیف منظور نماید.