ماده ۲ قانون اصلاح مقررات بازنشستگی و وظیفه قانون استخدام کشوری مصوب ۱۳۶۸

ماده ۲ – بازنشستگی مستخدمین رسمی، ثابت و دارای عناوین مشابه وزارت خانه ها، موسسات، شرکت های دولتی، شهرداری ها و موسسات دولتی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام است با حداقل سی سال سابقه خدمت قابل قبول از لحاظ بازنشستگی طبق مقررات مربوط خواهد بود.
تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۷۰/۱۰/۰۳)- مستخدمین رسمی و یا ثابت مشمول این قانون می توانند با دارا بودن شرایط زیر و موافقت دستگاه دولتی متبوع خود بازنشسته شوند:
الف – مستخدمین مرد با ۵۰ سال سن و بیست و پنج سال سابقه خدمت.
ب – مستخدمین زن با ۲۰ سال سابقه خدمت.
تبصره ۲ – صرفاً بازنشستگی جانبازان انقلاب اسلامی، جنگ تحمیلی، معلولین، شاغلین مشاغل سخت و زیان آور و نیز مشمولین ماده ۷۷ و بند الف ماده ۷۴ قانون استخدام کشوری از شمول حکم این ماده مستثنی بوده و تابع مقررات مربوط به خود و حداقل سن بازنشستگی خواهد بود.
تبصره ۳ – میزان حقوق بازنشستگی و وظیفه مستخدمین مشمول تبصره ۱ این ماده و نیز مستخدمینی که بر اساس بند الف ماده ۷۴ و مواد ۷۷ و۷۹ قانون استخدام کشوری با کمتر از سی سال سابقه خدمت بازنشسته یا ازکارافتاده میشوند، پس از محاسبه بر اساس مفاد ماده ۱ این قانون نتیجه یک سی ام در سنوات خدمت قابل قبول آنان ضرب میشود.
تبصره ۴ – در مواردی که سابقه خدمت مشمولین ماده ۷۷ و بند الف ماده ۷۴ قانون استخدام کشوری کمتر از پانزده سال باشد، سنوات خدمت مورد نظر پانزده سال محسوب خواهد شد.