ماده ۷ قانون اصلاح موادی از قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب ۱۳۶۷ و الحاق موادی به آن مصوب ۱۳۷۰

ماده ۷ – ماده زیر با دو تبصره به عنوان ماده ۱۲ به قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب ۱۳۶۷/۱/۳۰ مجلس شورای اسلامی الحاق میگردد:
ماده ۱۲ – مشمولین قانون اصلاح خدمت خارج از مرکز پزشکان و دندانپزشکان و داروسازان مصوب ۱۳۶۰/۳/۴ مجلس شورای اسلامی می توانند از تسهیلات و مزایای مقرر شده در قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب ۱۳۶۷/۱/۳۰ مجلس شورای اسلامی و اصلاحیه ها و الحاقیه های بعدی آن استفاده نمایند و نیز خدمات قانونی خود را حسب مورد در نقاط مجاز مذکور در مواد ۱ و ۲ قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان مصوب ۱۳۶۷/۱/۳۰ مجلس شورای اسلامی و اصلاحیه ها و الحاقیه های بعدی آن انجام دهند.
تبصره ۱ – خدمات قبلی مشمولین قانون خدمت خارج از مرکز پزشکان و پیراپزشکان و داروسازان به قوت خود باقی است و جزو خدمات قانونی آنها محسوب میگردد:
تبصره ۲ – مدت خدمت خارج از مرکز آن عده از مشمولین تبصره ماده ۶ قانون اصلاح خدمت خارج از مرکز پزشکان و پیراپزشکان و دندانپزشکان و داروسازان مصوب ۱۳۶۰/۳/۴ مجلس شورای اسلامی که بخواهند خدمت خارج از مرکز خود را در نقاط موضوع ماده ۲ این قانون (نقاط غیرمجاز این قانون) انجام دهند از ۳ سال به حداکثر ۵ سال اصلاح میگردد.