ماده ۵ قانون نحوه اصلاح کانونهای وکلاء دادگستری جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۷۰

ماده ۵ – شعب رسیدگی کننده در موارد زیر حکم به انفصال دائم از وکالت دادگستری میدهند:
الف – شاغلین مشاغل زیر در رژیم سابق:
۱ – وزراء رژیم قبل و معاونین آنها، نمایندگان مجلس شورای ملی و سنا بعد از خرداد ۱۳۴۲، سفراء و استانداران بعد از خرداد ۱۳۴۲ و مجلس موسسان سابق.
۲ – مامورین و منابع ساواک منحله.
۳ – دبیران حزب منحله رستاخیز در سطح شهرستان، استان و همچنین مقامات بالاتر حزب.
۴ – عضویت در تشکیلات فراماسونری و سازمان های وابسته به آن و عوامل صهیونیسم.
۵ – افرادی که موجب تحکیم و تقویت مبانی رژیم گذشته بوده اند.
۶ – افرادی که از امکانات کانون وکلاء برای پیشبرد اهداف حزب رستاخیز و رژیم گذشته استفاده کرده اند.
ب – کسانی که به اتهام یکی از جرائم زیر محکومیت قطعی یافته اند:
۱ – افرادی که علیه جمهوری اسلامی قیام یا فعالیت موثر به نفع گروههای غیر قانونی کرده اند.
۲ – عضویت در سازمان های جاسوسی به نفع بیگانگان قبل یا بعد از انقلاب اسلامی.
۳ – همکاری با قوای نظامی بیگانه علیه جمهوری اسلامی یا افشاء اسرار و اسناد سری کشور.
۴ – قاچاق، ارتشاء، اختلاس،کلاهبرداری، سرقت، جعل، جرائم منافی عفت و شرب خمر.
ج – کسانی که مشمول یکی از موارد ذیل هستند:
۱ – اشتهار به فساد اخلاق.
۲ – اعتیاد به مشروبات الکلی و مواد مخدر.
۳ – ارتکاب اعمال و رفتار خلاف شرافت و حیثیت و شوون شغل وکالت.
۴ – عضویت در فرق ضاله یا عضویت در سازمانهایی که مرامنامه آن مبتنی بر نفی ادیان الهی باشد.
۵ – بقاء مستمر بر عضویت و هواداری تشکیلاتی از گروههای غیر قانونی پس از اعلام غیر قانونی بودن آنها.