ماده ۱۵۰ قانون مقررات استخدامی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مصوب ۱۳۷۰

به پرسنلی که عهده دار انجام مشاغلی هستند که به نحوی از یک یا چند عامل از عوامل زیر برخوردارند، ماهانه مبلغی به عنوان مزایای شغل پرداخت میگردد:
الف – پیچیدگی شغل.
ب – سختی شغل.
ج – پذیرش خطرات.
د – حساسیت و سنگینی مسئولیت شغل.
ه- – ایجاد فرسودگی جسمانی به وسیله شغل.
و – مهارت لازم در مشاغل تخصصی.
تبصره ۱ – برای هر یک از عوامل فوق مبلغی به عنوان حداکثر مزایای آن عامل مشخص میگردد و به مشاغلی که از یک یا چند عامل فوق برخوردار باشند به تناسب برخورداری، درصدی از مبالغ تعیین شده تعلق گرفته و در مجموع به مزایای آن مشاغل در نظر گرفته میشود.
تبصره ۲ – مزایای مذکور در این ماده فقط به شغل تعلق گرفته، و هیچگونه ربطی به درجه یا رتبه ندارد، و پرسنلی حق استفاده از آن را دارند که عملاً در شغل واگذار شده انجام وظیفه نمایند.
تبصره ۳ – مزایای شغل جانبازان موضوع بند (ب) و تبصره (۲) ماده (۱۲۱) این قانون که به خدمت ادامه داده و یا به خدمت اعاده می گردند صرف نظر از مشاغلی که به آنان محول میگردد، حداقل معادل مزایای شغلی آنان در زمان جانباز شدن خواهد بود.
تبصره ۵ – به محصلینی که در زمینههای پروازی، دریانوردی، تکاوری، هوابرد و ماموریتهای ویژه آموزش میبینند طبق ضوابط مذکور در آییننامهاجرایی این ماده حسب مورد تا ۵۰% مزایای شغلی که در آن کارآموزی مینمایند به عنوان مزایای ویژه آموزشی در طول مدت آموزش عملی پرداختخواهد شد.
تبصره ۵ – آیین نامه اجرایی این ماده مطابق آیین نامه موضوع ماده ۱۳۹ قانون ارتش مصوب هیات وزیران خواهد بود و اصلاحات مورد نیاز سپاه توسط ستاد کل سپاه و با هماهنگی وزارت تهیه و به تصویب هیات وزیران می رسد.
[تبصره ۷](الحاقی ۱۳۷۱/۰۳/۰۵)- میزان فوق العاده شغل پرسنل شاغل در نیروهای مسلح، نباید از ۵۰ % مجموع حداقل حقوق و حق کارآئی شاغل کمتر و از ۱۵۰% آن بیشتر باشد.
فوق العاده شغل پرسنل شاغل در مشاغل فرماندهی، مدیریت و سرپرستی، همچنین فوق العاده شغل پرسنل متصدی مشاغل تحقیقی و تخصصی و یا آموزشی، هر کدام تا ۲۵% مجموع حداقل حقوق و حق کارآئی پرسنل قابل افزایش است.