ماده ۱ قانون اصلاح موادی از قانون تاسیس هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۷۳

ماده ۱ – ماده ۵ و تبصره ۲ آن به شرح زیر اصلاح میگردد:
ماده ۵ – سازمان هواپیمایی کشوری به عنوان تنها مرجع انعقاد موافقتنامهها و اجازهنامههای منعقده بین دولت جمهوری اسلامی ایران و سایر کشورهامیباشد و حق بهره برداری هوایی به منظور حمل و نقل اشخاص و اشیاء برای استفاده از حقوق مندرج در قراردادها و موافقتنامهها و اجازهنامههایمربوط به برقراری سرویسهای هوایی منعقده بین دولت جمهوری اسلامی ایران و سایر کشورها به شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران واگذارمیگردد. در صورت عدم اعلام آمادگی جهت برقراری سرویس هوایی از طرف هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران حداکثر در مدت ۶ ماه، سازمانهواپیمایی کشوری مجاز است اجازه بهره برداری به سایر شرکت های هواپیمایی اعطاء نماید.
تبصره ۲ – موسسات هواپیمایی ایرانی به استثناء هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران که طبق مقررات مربوط مشغول فعالیت بوده و عملیات پروازیانجام میدهند و همچنین موسسات هواپیمایی ایرانی دیگر که در آینده با رعایت قانون پروانه یا اجازهنامه لازم تحصیل نمایند می توانند بدونمحدودیت وزنی با هواپیماهای مسافری یا باری (به تشخیص شورای عالی هواپیمایی کشوری) به حمل و نقل مسافر و بار و یا هر نوع پرواز بازرگانیمبادرت نمایند. مدیر عامل شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران به عنوان عضو شورای عالی هواپیمایی کشوری موضوع ماده ۶ اصلاحی قانونهواپیمایی کشوری با حق رای تعیین میگردند.