ماده ۲ قانون تسهیلات استخدامی و اجتماعی جانبازان انقلاب اسلامی مصوب ۱۳۷۴

ماده ۲ – تعاریف:
الف – بنیاد:
بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی است که در زمره نهادهای انقلاب اسلامی میباشد.
ب – جانباز:
عنوان ایثارگرانی است که در جریان تکوین و شکوفایی انقلاب اسلامی و حفظ و حراست از دستاوردهای ارزشمند آن از تعرض و تجاوز عوامل داخلی و خارجی و یا هر گونه حوادث مستقیم ناشی از آنها و طول جنگ تحمیلی به اختلالات و نقصانهای عارضی جسمی و روانی دچار شده یا بشوند و در نتیجه در روند زندگی فردی و اجتماعی با محدودیتهائی مواجه میباشند.
تبصره ۱ – بنیاد موظف است به منظور حمایت از استمرار حرکت حماسی فرهنگی و عقیدتی جانبازان و جبران محدودیت های ناشی از نقصانها و اختلالات عارضی آنان را، تحت پوشش قرار داده یا بدهد.
تبصره ۲ – در موارد اختلاف نظر در تشخیص و تطبیق جانباز کمیسیون موضوع ماده ۱۶ این قانون تعیین تکلیف مینماید.
ج – درصد جانبازی:
عبارت است از میزان آسیب دیدگی جسمی و روانی که توسط کمیسیون پزشکی تخصصی تعیین درصد بنیاد مشخص و حسب مورد تجدید نظر خواهد شد.
تبصره – آیین نامه اجرایی درصد جانبازی توسط بنیاد و وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران تهیه و به تصویب هیات وزیران می رسد.
د – پست هم طراز:
پست سازمانی با نامی است که با علامت اختصاری (×) مشخص میشود و در مجموعه تشکیلاتی دستگاه های موضوع ماده ۳ این قانون ایجاد میگردد و تا رسیدن خدمت مستخدمین جانباز به شرایط عمومی خروج از خدمت برای آنان در مجموعه مزبور حفظ میشود.
ه- – جانباز از کار افتاده کلی:
کسانی که به تشخیص مراجع صالحه (بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی و یا مراجع ذی صلاح نیروهای مسلح) از کار افتاده کلی شناخته شده و قادر به کار نباشند.
تبصره – تصویب از کار افتادگی کلی کارکنان جانباز دولت به منظور برقراری حقوق وظیفه یا مستمری و یا حقوق حالت اشتغال با مرجع ذیصلاح مربوط و مطابق قوانین و مقررات ذیربط میباشد و معیار برای تصمیمگیری نظر کمیسیون پزشکی فوق خواهد بود.