ماده ۱۷۵ قانون مقررات استخدامی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۷۴

ماده ۱۷۵ – مستمری بگیران مشمول این قانون عبارتند از:
الف – همسر دائم، جز در صورتی که شوهر اختیار کرده یا شاغل باشد و شوهر در صورتی که همسرش مخارج وی را تامین مینموده است.
ب – اولاد ذکور غیر شاغل تا سن ۲۰ سال تمام و در صورتی که مشغول تحصیل باشند تا خاتمه تحصیل حداکثر ۲۵ سال تمام.
ج – اولاد اناث جز در صورتی که شوهر داشته یا شاغل باشند.
د – پدر و مادری که در کفالت متوفی بوده اند.
ه (منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵)- برادر محجور یا بیمار که در کفالت متوفی بوده و قادر به اداره امور خود نباشد.
و – برادر صغیری که در کفالت متوفی بوده تا سن ۲۰ سال تمام، و در صورت تحصیل تا سن ۲۵ سال تمام، مشروط بر این که شاغل نباشد.
ز – خواهری که در کفالت متوفی بوده جز در صورتی که شوهر داشته یا شاغل باشد.
ح – نوههائی که تحت کفالت متوفی بوده اند، پسر تا سن ۲۰ سال و در صورت تحصیل تا سن ۲۵ سال تمام و دختر جز در صورتی که شوهر داشتهیا شاغل باشد.
تبصره ۱ (منسوخ ۱۳۹۹/۰۸/۰۵)- هر یک از مستمری بگیران چنانچه به بیماری غیر قابل علاج و یا نقص عضو مبتلا گردند به طوری که برابر تشخیص کمیسیون عالیپزشکی برای همیشه قادر به تامین معاش خود نباشند مستمری آنان مادامالعمر پرداخت خواهد شد.
تبصره ۲ (منسوخ ۱۴۰۳/۰۸/۰۲)- پرداخت مستمری به مستمری بگیران در طول خدمت دوره ضرورت نیز صرف نظر از شرط سنی ادامه خواهد یافت.