ماده ۹۷ قانون مقررات استخدامی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۷۴

ماده ۹۷ – پرسنل به مقتضای ابراز لیاقت و شایستگی به شرح زیر تشویق میشوند:
الف – تشویق شفاهی.
ب – تشویق کتبی.
ج – تشویق در دستور قسمتی.
د – تشویق در دستور نیروی انتظامی یا سازمان.
ه – – تشویق در فرمان همگانی.
و – مرخصی تشویقی حداکثر به مدت ۳۰ روز.
ز – پاداش و جوائز.
ح – سفر حج یا عتبات عالیات با هزینه نیروی انتظامی.
ط – اعطای ارشدیت، به میزان کمتر از حداقل مدت توقف قانونی در درجه یا رتبه مربوطه.
ی – اعطای درجه تشویقی به میزان یک درجه یا رتبه با احتساب مدت قدمت در درجه یا رتبه قبل.
ک – اعطای نشان.
تبصره ۱ – فرماندهان و مسئولین در صورت اقتضاء می توانند در حدود اختیارات قانونی خود تنبیه در حال اجرا را به عنوان تشویق مورد عفو قراردهند.
تبصره ۲ – مقامات مذکور در ماده ۷۲ این قانون همه ساله می توانند به نسبت حداکثر یک درصد آمار پرسنل جمعی که حداقل ۲۵ سال تمام سابقهخدمت داشته باشند به پرسنل زبده و شایسته برای یک بار به میزان حداکثر یک رتبه حقوقی تشویقی اعطاء نمایند. رتبه مزبور صرفاً در محاسبه حقوقطول خدمت موثر بوده و پس از خاتمه خدمت حذف میگردد. دستورالعمل اجرایی این تبصره توسط نیروی انتظامی با هماهنگی وزارت کشور تهیهپس از بررسی در ستاد کل به تصویب فرماندهی کل قوا خواهد رسید.