ماده ۱ (اصلاحی ۱۳۸۰/۱۱/۲۷) قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه های ضروری به کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۵

ماده ۱ (اصلاحی ۱۳۸۰/۱۱/۲۷)- به کارکنان رسمی، ثابت و دارای عناوین مشابه وزارتخانه ها، موسسات و شرکت های دولتی مشمول قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت – مصوب ۱۳۷۰ – نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران و اعضای هیات علمی دانشگاهها و موسسات آموزش عالی و پژوهشی مشمول مقررات استخدامی هیات علمی دانشگاه تهران به هنگام بازنشستگی، از کارافتادگی یا فوت در مقابل کلیه سوابق خدمت دولتی به ازای هر سال خدمت معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق العاده های دریافتی که ملاک کسور بازنشستگی است به عنوان پاداش پایان خدمت پرداخت میشود.
خدمت مازاد بر سی سال در پرداخت پاداش موضوع این قانون قابل احتساب نخواهد بود.
تبصره ۱ – در صورتی که سابقه خدمت مستخدم از سی سال کمتر باشد، پاداش به نسبت سال های خدمت محاسبه و پرداخت میشود. در این محاسبه کسر سال معادل یک سال منظور میشود.
تبصره ۲ – در صورت فوت مستخدم، پاداش موضوع این ماده به وراث قانونی مستخدم متوفی، موضوع ماده (۸۶) قانون استخدام کشوری تعلق میگیرد.
تبصره ۳(الحاقی ۱۳۷۶/۰۹/۱۶)- به مستخدمان شاغل که شهید، از کارافتاده یا فوت شوند، پاداش موضوع ماده (۱) به طور کامل پرداخت میشود.