ماده ۱۳۲ قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۷۹

ماده ۱۳۲ – به منظور تامین منابع مالی مورد نیاز جهت توسعه، نگهداری و بهره برداری امور حمل و نقل جاده ای، به سازمان حمل و نقل جاده ای و پایانه های کشور اجازه داده میشود:
الف – از جابه جایی کالا و مسافر در جاده های کشور براساس تن- کیلومتر و نفر- کیلومتر عوارض وصول کند. میزان این عوارض همه ساله با پیشنهاد مجمع عمومی سازمان حمل و نقل جاده ای و پایانه های کشور و تصویب شورای اقتصاد تعیین میگردد.
ب (اصلاحی ۱۳۹۰/۰۳/۳۱)- حداکثر معادل پنجاه (۵۰) ریال برای هر تن – کیلومتر حمل و نقل کالا در داخل کشور از شرکت های حمل و نقل بین المللی که مبادرت به حمل و نقل کالای ترانزیتی می کنند با تایید وزیر راه و شهرسازی از طریق دفاتر مرزی خود دریافت کند.
ج – صد درصد (۱۰۰ %) خسارت وارده بر ابنیه فنی و تاسیسات زیربنایی را وصول کند. به جزخسارات وارده بر اثر حوادث و سوانح غیرمترقبه و طبیعی که دولت بنا به توان، موظف به جبران آن خواهد بود.
د – کلیه دریافتی های موضوع این ماده پس از وصول، به حساب سازمان حمل و نقل جاده ای و پایانه های کشور نزد خزانه داری کل واریز میشود تا براساس بودجه سالانه سازمان به مصرف برسد.