ماده ۱۰۹ قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۷۹

ماده ۱۰۹ – برای دسترسی بخش آب و کشاورزی به حداکثر رشد پیش بینی شده در برنامه سوم توسعه، منابع و عوامل موثر در فعالیتها با اولویتهای زیر مورد نظر قرار خواهد گرفت:
الف – تامین ماشین آلات و ادوات کشاورزی و بهبود مدیریت بهره برداری از ماشینها و تجهیزات تا رفع بُحران مکانیزاسیون.
ب – افزایش راندمان آبیاری و بهره وری از آب و افزایش سطح زیر کشت آبی.
تبصره – دولت مکلف است از طرق گوناگون و ممکن زیر با اولویت دادن نسبت به پروژه های دیگر استحصال آب:
۱ – ساخت سدهای کوچک متعدد.
۲ – ساخت سدهای بزرگ مخزنی.
۳ – تنظیم مسیر عبور آب با احداث تونلهای انحرافی و شبکه توزیع مناسب.
۴ – ایستگاه های پمپاژ طراحی شده براساس اصول فنی و مهندسی.
از خروج آب از کشور جلوگیری نماید. به صورتی که در پایان برنامه سوم، میزان استحصال آب از طریق رودخانه های مرزی به حداکثر ممکن خود رسیده و کمترین خروجی را از کشور داشته باشد.
ج – مدیریت هماهنگ دام و مرتع و ساماندهی جامعه عشایری.
د – افزایش تولید علوفه به ویژه ذُرّت، سویا و پودر ماهی به منظور کاهش وابستگی به علوفه وارداتی و حمایت از تولیدکنندگان کود و سم در داخل برای کاهش واردات.
ه- – حمایت از ایجاد تعاونی های تولید کشاورزی و تشکل های بهره برداران آب و خاک و منابع طبیعی با اولویت تعاونی های ایثارگران.
و – افزایش کمّی و کیفی محصولات کشاورزی و آبزیان با هدف تامین امنیت غذایی و توسعه صادرات و با اولویت دانه های روغنی و زیتون و محصولات باغی.
ز – دولت مکلف است از آغاز برنامه سوم، عشایر سیار کشور را طی دو برنامه پنجساله از نظر اقتصادی و معیشتی و اشتغال با حفظ توانمندی های تولید، مسکن، ایجاد امکانات زیربنائی و خدمات رسانی، رفاه عمومی و اجتماعی سامان دهی نماید.
سهم تحقق اهداف برنامه سوم حداقل چهل درصد (۴۰ %) و سرعت اجرای آن متناسب با تغییر کاربری و واگذاری مرتع خواهد بود که در امر واگذاری عرصه های مرتعی به علت داشتن پروانه بهره برداری و یا عرف بهره برداری دارای اولویت خواهند بود.