ماده ۱ قانون تاسیس سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۸۰

ماده ۱ – تعاریف
الف – نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی عبارت است از مجموعه قوانین، مقررات، آییننامهها، استانداردها، تشکل های مهندسی، حرفه ای،صنفی که در جهت رسیدن به اهداف منظور در این قانون تدوین و به مورد اجرا گذاشته میشود.
ب – کشاورزی و منابع طبیعی عبارت است از بهره برداری از آب و زمین به منظور تولید محصولات گیاهی و حیوانی (از قبیل زراعت، باغداری،درختکاری مثمر و غیرمثمر، جنگلداری، جنگلکاری، مرتعداری، بیابان زدایی، دامداری، شیلات، آبزیان، پرورش طیور و زنبور عسل و کرم ابریشم).
ج – مهندس کشاورزی و منابع طبیعی شخصی است که حداقل مدرک کارشناسی در یکی از رشتههای بخش کشاورزی و منابع طبیعی ورشتههای مرتبط را دارا باشد.
تبصره – رشتههای اصلی کشاورزی و منابع طبیعی و رشتههای مرتبط براساس ضوابط وزارت علوم، تحقیقات و فناوری توسط رئیس سازمان تهیهو به تصویب شورای مرکزی می رسد.