ماده ۱ قانون ایجاد شهرهای جدید مصوب ۱۳۸۰
ماده ۱ – شهر جدید به نقاط جمعیتی اطلاق میگردد که در چهارچوب طرح مصوب شورای عالی شهرسازی و معماری ایران که از این پس بهاختصار شورای عالی نامیده میشود در خارج از محدوده قانونی و حریم استحفاظی شهرها (هرکدام که بزرگتر باشد) برای اسکان حداقل سی هزار نفربه اضافه ساختانها و تاسیسات موردنیاز عمومی، خدماتی، اجتماعی و اقتصادی ساکنان آن پیش بینی میشود.
تبصره – موضوع ماده (۱) صرفاً برای احداث شهرهای جدید بوده و نافی قوانین و مقررات مربوط به تقسیمات کشوری نمیباشد.