ماده ۱ – قانون اصلاح موادی از قانون صدور چک مصوب ۱۳۸۲

ماده ۱ – در ماده (۳) قانون صدور چک مصوب ۱۳۵۵/۴/۱۶ عبارت « صادرکننده چک باید در تاریخ صدور معادل مبلغ چک در بانک محال علیه محل (نقد یا اعتبار قابل استفاده) داشته باشد» به صورت زیر تغییر مییابد:
صادرکننده چک باید در تاریخ مندرج در آن معادل مبلغ مذکور در بانک محال علیه وجه نقد داشته باشد.