ماده ۵ قانون یادداشت تفاهم بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ترکیه در مورد استفاده مشترک از دروازه های مرز زمینی «رازی» و «کاپی کوی» و تشریفات (پروتکل) اصلاحی آن مصوب ۱۳۹۴

ماده ۵- هر یک از طرفها بدون تاخیر باید اطلاعات زیر را در اختیار طرف دیگر قرار دهد:
الف – سوءظنهای منطقی که حاکی از این است که در قلمرو طرف دیگر تخلفی ارتکاب یافته یا خواهد یافت؛
ب – اطلاعاتی در خصوص روشها و رویه های جدیدی که در ارتکاب تخلفات مورد استفاده قرار می گیرند؛
پ – اطلاعات در خصوص کالاهای مظنون که ممکن است موضوع کلاهبرداری گمرکی قرار گیرند.