ماده ۲ قانون نظام جامع آموزش و تربیت فنی،حرفه ای و مهارتی مصوب ۱۳۹۶

ماده ۲- اصطلاحات به کار رفته در این قانون دارای معانی مشروح زیر میباشند:
۱- آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی: کسب نگرشها، مهارت های عملی، فهم و دانش مرتبط با حِرَف و مشاغل بخشهای گوناگون اقتصادی و اجتماعی به همراه آموزش و تربیت عمومی است.
۲- نظام آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی: مجموعه ای از اجزاء و زیرنظامها شامل قوانین و مقررات، مدیریت و برنامه ریزی، نیروی انسانی، پژوهش و ارزشیابی است که به صورت یکپارچه اهداف این قانون را در کشور اجراء مینماید.
۳- چهارچوب صلاحیت حرفه ای: چهارچوبی است که بر اساس شاخص های توافق شده، صلاحیت ها، مدارک و گواهینامه ها را در سطوح و انواع مختلف به صورتی منسجم به هم ارتباط میدهد. همچنین مهارت و تجربه نیز در کنار دانش ارزشیابی میشوند. در این چهارچوب زمان و مکان یادگیری ارزش نسبتاً کمتری دارا است.
تبصره- منظور از شاخص های توافق شده سطوح صلاحیت و توسعه حرفه ای ملی است که مورد توافق ذی نفعان اقتصادی، ارائه کنندگان آموزشهای فنی و حرفه ای، کارشناسان خبره و نظام آموزشی باشد و توسط شورای عالی یا تحت نظر این نهاد تدوین خواهد شد.
۴- شورای عالی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی: نهادی است ملی که وظیفه هماهنگی در سیاست گذاری و مدیریت در برنامه ریزی نظام آموزش و تربیت فنی و حرفه ای و مهارتی کشور را برعهده دارد.
۵- مرکز سنجش آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی و تعیین صلاحیت های حرفه ای: مرکزی است وابسته به شورای عالی که برای سنجش و ارزشیابی آموزش های موضوع این قانون و تعیین صلاحیت حرفه ای نیروی کار در سطح ملی و منطقه ای (استانی) ایجاد و تجهیز شده است.
۶- جامعه هدف در آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی: دستگاه های حاکمیتی، مردم، بنگاهها و مراکز تولیدی و خدماتی بخشهای صنعت، خدمات، کشاورزی دولتی و غیر دولتی، اتحادیه ها، صنوف و تعاونی ها هستند، که از شایستگی ها و مهارت های ایجادشده ناشی از این آموزش ها بهره مند میشوند.
۷- دستگاه های مجری آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی: تمام ارائه دهندگان دولتی، غیر دولتی، تعاونی ها و بنگاههای اقتصادی در قلمرو این آموزش ها، که ارائه دهنده آموزش های رسمی و غیررسمی و سازمان نایافته هستند.
۸- آموزش و تربیت فنی و حرفه ای و مهارتی رسمی: آموزشی است که جهت کسب شایستگی های حرفه ای و شغلی از دوره متوسطه نظام آموزشی و بالاتر توسط وزارت آموزش و پرورش و موسسات آموزش عالی از قبیل دانشگاه فنی و حرفه ای، دانشگاه جامع علمی کاربردی و دانشگاه آزاد اسلامی ارائه و به اخذ مدرک تحصیلی و حرفه ای مربوط منجر میشود. اتمام موفقیت آمیز هر سطح به همراه تجارب واقعی دنیای کار مجوز ورود به سطح بعدی آموزش ها است.
۹- آموزش و تربیت فنی و حرفه ای و مهارتی غیررسمی: آموزشی است که در خارج از نظام آموزشی رسمی طبق برنامه ای مشخص ارائه و به اخذ گواهینامه شایستگی و صلاحیت شغلی می انجامد. این آموزش ها توسط سازمان آموزش فنی و حرفه ای، دستگاه های اجرایی و بنگاههای اقتصادی ارائه میشود. نوع دیگر این آموزش ها به صورت فردی و سازمان نایافته جهت توسعه شایستگی ها و صلاحیت های شغلی و حرفه ای صورت میپذیرد. هر دو نوع این آموزش ها قابل ارزشیابی و همسطح سازی با آموزش های رسمی میباشد.
۱۰- واحد حرفه: مجموعه ای از حرفه ها در سطح صلاحیت ملی است. حرفه نیز مجموعه ای از مشاغل است که شباهت معقولی از نظر کارها، دانش، مهارت و نگرشهای موردنیاز دارد.