ماده واحده قانون اصلاح ماده ۸ قانون تشدید مجازات رانندگان مصوب ۱۳۵۳

ماده واحده – عبارت زیر بصدر ماده ۸ قانون تشدید مجازات رانندگان اضافه میشود:
در کلیه موارد مذکور در این قانون هرگاه مصدوم احتیاج بکمک فوری داشته و راننده با وجود امکان رساندن مصدوم بمراکز درمانی یا استمداد از ماموران انتظامی از این کار خودداری کند و یا به منظور فرار از تعقیب، محل حادثه را ترک و مصدوم را رها کند بر حسب نتیجه حاصل از صدمه وارد بحداکثر مجازات های مقرر در مواد ۱ تا ۵ این قانون محکوم خواهد شد. در صورت وجود کیفیات مخففه دادگاه نمی تواند مجازات را به کمتر از حداقل مجازات مقرر در مواد مذکور تنزیل دهد و یا از مقررات قانون تعلیق مجازات استفاده کند و هرگاه موضوع اتهام با مواد ۳ و ۴ این قانون منطبق باشد با گذشت شاکی تعقیب یا اجرای حکم موقوف میگردد. راننده در صورتی که میتواند برای انجام تکلیف مذکور در این ماده وسیله نقلیه را از صحنه حادثه حرکت دهد که برای کمک رساندن به مصدوم توسل به طریق دیگر ممکن نباشد.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده پس از تصویب مجلس سنا در جلسه روز دوشنبه ۱۱ر۹ر۱۳۵۳ در جلسه روز سهشنبه بیست و نهم بهمن ماه یکهزارو سیصد و پنجاه و سه شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی – عبدالله ریاضی