ماده واحده قانون راجع به تاسیس شرکت های سهامی حمل و نقل مصوب ۱۳۶۱

ماده واحده (اصلاحی ۱۳۹۰/۰۳/۳۱)- به وزارت راه و شهرسازی اجازه داده میشود که نسبت به تاسیس شرکت های حمل و نقل مشروحه زیر اقدام نماید:
الف – شرکت های سهامی حمل و نقل جمهوری اسلامی ایران، به منظور اعمال نظارت و رفع تنگناهای مربوط به حمل و نقل کالاهای اساسی و موادفاسد شدنی و انجام عملیات حمل و نقل کانتینری و ترکیبی.
ب – شرکت سهامی حمل و نقل بین المللی جمهوری اسلامی ایران – به منظور اعمال نظارت و انجام امور مربوط به حمل و نقل قسمتی ازکالاهای صادراتی و وارداتی کشور.
تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۷۴/۰۲/۲۴)- شرکت بند الف حداکثر تا ظرفیت ۸۰۰ دستگاه کامیون و شرکت بند ب حداکثر تا ظرفیت ۵۰۰ دستگاه کامیون قابل توسعه میباشند.
تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۹۰/۰۳/۳۱)- اساسنامههای شرکت های فوق الذکر و اصلاحات بعدی آنها در حدود این قانون و مصوبات شوری عالی اداری به پیشنهاد وزارت راه و شهرسازی به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
تبصره ۳ (اصلاحی ۱۳۷۴/۰۲/۲۴)- مجمع عمومی شرکت های فوق الذکر، هیات عامل سازمان حمل و نقل و پایانه های کشور بوده و ریاست مجمع با ریاست سازمان مذکوراست.
تبصره ۴ (الحاقی ۱۳۷۴/۰۲/۲۴)- شرکت های فوق الذکر مکلفند مابه التفاوت حاصل از فروش دارائیهای مازاد و ارزش دفتری آنها را به عنوان تعهدات دولت و جزء سرمایهشرکت منظور نمایند.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و سه تبصره در جلسه روز دوشنبه نهم اسفند ماه یکهزار و سیصد و شصت و یک با حضور شورای محترم نگهبان به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید.
رئیس مجلس شورای اسلامی – اکبر هاشمی