ماده واحده قانون اصلاح فصل سوم قانون گذرنامه مصوب ۱۰ اسفند ماه ۱۳۵۱ مصوب ۱۳۶۲

ماده واحده – از تاریخ تصویب و لازم الاجرا شدن این قانون فصل سوم قانون گذرنامه مصوب ۱۰ اسفند ماه ۱۳۵۱ ملغی و مقررات زیر به عنوان فصل سوم این قانون جایگزین آن میگردد.
ماده ۱۰ – برای شخصیتهای زیر گذرنامه سیاسی صادر میشود.
۱ – رهبر یا اعضاء شورای رهبری.
۲ – رئیس جمهور.
۳ – رئیس مجلس شورای اسلامی، نخستوزیر، اعضای شورای عالی قضایی، اعضای شورای نگهبان و وزراء دولت جمهوری اسلامی ایران.
۴ – نمایندگان مجلس شورای اسلامی و نمایندگان مجلس خبرگان.
۵ – دادستان کل انقلاب، رئیس بازرسی کل کشور، رئیس دیوان عدالت اداری، رئیس ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران و جانشین وی، فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و قائم مقام وی و رئیس کل بانک مرکزی.
۶ – معاونان نخستوزیر با موافقت نخستوزیر، معاونان وزراء با موافقت وزیر مربوطه، استانداران و شهردار مرکز با موافقت وزیر کشور و سرپرست بنیاد شهید و رئیس جمعیت هلال احمر.
۷ – فرماندهان نیروهای سه گانه زمینی، هوایی و دریائی و جانشینان فرماندهان نیروهای سه گانه.
۸ – رئیس شهربانی کل و فرمانده ژاندارمری جمهوری اسلامی ایران و سرپرست کمیته مرکزی انقلاب اسلامی.
۹ – کسانی که مستقیماً از طرف رهبر یا شورای رهبری، ریاست جمهوری و نخستوزیر به ماموریتهای خاص اعزام میشوند.
۱۰ – اشخاصی که طبق تصویب هیات وزیران به نمایندگی از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران به ماموریتهای ویژه اعزام میشوند.
۱۱ – سفرا و ماموران ثابت سیاسی و کنسولی و رمز و مخابرات و معاونین، مدیران کل و روسای ادارات وزارت امور خارجه و کسانی که با معرفیدولت عهدهدار مقامی در موسسات و سازمان های بین المللی میشوند با معرفی وزیر امور خارجه.
۱۲ – شخصیتهای عالیمقام علمی و فرهنگی با معرفی رئیس جمهور.
۱۳ – روسای جمهور سابق، نخستوزیران سابق و روسای سابق مجلس شورای اسلامی بعد از ۲۲/ ۱۱/ ۱۳۵۷ با موافقت وزیر امور خارجه.
۱۴ – پیک سیاسی و کسانی که به ماموریت موقت سیاسی اعزام میشوند، با موافقت وزیر امور خارجه.
تبصره ۱ – همسران مشمولین بندهای ۱ و ۲ و ۳ این ماده می توانند از گذرنامه سیاسی جداگانه استفاده نمایند.
تبصره ۲ – نام همسران افراد موصوف در بندهای ۴ تا ۱۴ این ماده در صورتی که همراه دارنده گذرنامه باشند به تقاضای دارنده گذرنامه در گذرنامه سیاسی ثبت و از همان گذرنامه استفاده خواهند نمود و تفکیک گذرنامه و صدور گذرنامه سیاسی جهت آنان با موافقت وزیر امور خارجه امکان پذیرخواهد بود.
تبصره ۳ – نام فرزندان کمتر از ۱۸ سال مشمولین این ماده در صورتی که همراه دارنده گذرنامه باشند، به تقاضای دارنده در گذرنامه سیاسی ثبت و ازهمان گذرنامه استفاده خواهند نمود و در صورت نیاز به تفکیک پس از استعلام از وزارت امور خارجه و در صورت موافقت طبق مقررات این قانون برای آنها گذرنامه عادی صادر خواهد شد.
ماده ۱۱ – برای اشخاص زیر گذرنامه خدمت صادر میگردد.
۱ – اشخاصی که به عنوان همراه با رهبر یا یکی از اعضای شورای رهبری به خارج از کشور مسافرت مینمایند.
۲ – اشخاصی که به عنوان همراه در ارتباط با ماموریت با ریاست جمهور یا نخستوزیر به خارج از کشور مسافرت مینمایند با معرفی مقام مربوطه.
۳ – اشخاصی که به موجب تصویبنامه هیات وزیران برای انجام ماموریت به خارج از کشور اعزام میشوند، با معرفی دفتر نخستوزیر.
۴ – کارمندان وزارتخانه ها و سازمانها و ارگانهای وابسته به دولت و ارگانهای نظامی که به خارج از کشور اعزام میگردند با معرفی وزیر مربوطه و ذکرعلت ماموریت.
۵ – ماموران اداری و فنی وزارت امور خارجه و همسران آنها با موافقت وزیر امور خارجه.
تبصره ۱ – نام همسر و فرزندان کمتر از ۱۸ سال مشمولین این ماده در صورتی که همراه دارنده گذرنامه باشند به تقاضای دارنده گذرنامه خدمت در همان گذرنامه ثبت میشود.
تبصره ۲ – نمایندگیهای جمهوری اسلامی ایران در خارج نمی توانند برای همسر و فرزندان همراه، گذرنامه خدمت جداگانه صادر نمایند ولی در صورت نیاز به تفکیک پس از استعلام از وزارت امور خارجه و در صورت موافقت طبق مقررات این قانون برای آنها گذرنامه عادی صادر خواهد شد.
ماده ۱۲ – صدور گذرنامه سیاسی و خدمت به عهده وزارت امور خارجه است.
ماده ۱۳ – مدت اعتبار گذرنامه سیاسی و خدمت یک سال است مگر در مورد ماموران ثابت دولت در نمایندگیهای جمهوری اسلامی ایران در خارج ازکشور که اعتبار گذرنامه تا خاتمه مدت ماموریت آنان خواهد بود.
تبصره ۱ – تمدید مدت گذرنامههای سیاسی و خدمت طبق مقررات این قانون با موافقت وزارت امور خارجه در مرکز توسط اداره گذرنامه و روادید و درخارج از کشور توسط نمایندگیهای جمهوری اسلامی ایران انجام خواهد شد.
تبصره ۲ – کلیه دارندگان گذرنامههای سیاسی و خدمت در موقع ورود به کشور باید گذرنامه خود را به وزارت امور خارجه تحویل دهند.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده در جلسه روز سه شنبه سی و یکم خرداد ماه یکهزار و سیصد و شصت و دو مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۵/ ۴/ ۱۳۶۲ به تایید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی – اکبر هاشمی