ماده واحده قانون اجازه پرداخت حق الزحمه به بیماران روانی که در کارگاههای حرفه ای و یا در رشته های خدماتی به کار گمارده میشوند و فروش محصولات کارگاههای مذکور مصوب ۱۳۶۵

ماده واحده – به وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی اجازه داده میشود که جهت خودکفائی کارگاههای حرفه ای مراکز درمان و توانبخشی بیماران روانی محصولات تولیدی آن گروه از بیماران روانی را که جهت ضرورتهای توانبخشی در کارگاههای مذکور به کار گمارده میشوند خارج ازضوابط قانون محاسبات عمومی و دیگر مقررات دولت بفروش برساند و به بیماران شاغل در کارگاهها و یا بیمارانی که در رشتههای خدماتی اشتغالدارند، جهت رفع نیازهای آنان و یا اشخاص که در صورت سلامت بیمار واجبالنفقه وی بودند طبق ضوابطی که در آیین نامه موضوع تبصره ۱ پیشبینیخواهد شد تا با موافقت و نظر ولی و در صورتی که اذن ولی مقدور نباشد، با اذن حاکم شرع حق الزحمه تعیین و به آنها پرداخت نماید.
تبصره ۱ – میزان و ضوابط پرداخت حق الزحمه به بیماران روانی و ضوابط مربوط به فروش محصولات کارگاههای حرفه ای مراکز درمان وتوانبخشی بیماران روانی و پرداخت حق الزحمه مربیان کارگاههای حرفه ای مذکور طبق آیین نامه های خواهد بود که به پیشنهاد وزارت بهداشت و درمان وآموزش پزشکی به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
تبصره ۲ – درآمد های حاصل از فروش محصولات کارگاههای مزبور به حساب خزانهداریکل واریز خواهد شد و خزانهداریکل معادل آن را برآورد و در بودجه سالانه کل کشور جهت پرداخت حق الزحمه به بیماران روانی شاغل در کارگاهها و مربیان و نیز تهیه مواد اولیه و توسعه کارگاههایتولیدی و ایجاد اشتغال منظور و در اختیار وزارت بهداشت، و درمان و آموزش پزشکی قرار خواهد داد.
تبصره ۳ – مشمولین این قانون از شمول قانون کار مستثنی میباشند.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و سه تبصره در جلسه روز یکشنبه هیجدهم آبان ماه یکهزار و سیصد و پنج مجلس شورای اسلامی تصویب و درتاریخ۱۳۶۵/۸/۲۱ به تایید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی – اکبر هاشمی